Prosi się zanucić w rytm bardzo strego przeboju. Ale tym razem nie lasy płoną, a wieże. No, jedna wieża, ale za to wysoka. Płonie wieża telewizyjna w Moskwie. Jest to poważny problem, ponieważ program telewizyjny musi być nadawany bez przerwy - a tutaj taki klops. I to w chwili bardzo ważnych wydarzeń.
Wydarzenia te to zmiana narracji mediów w ważnej sprawie kryzysu w Rosji. Uważam, że jest to kryzys o podłożu ekonomicznym, który wcale nie był nie do przewidzenia...
https://v.wpimg.pl/ODUwMTI0YCU0FTtnZkttMHdNbz0gEmNmIFV3dmYIf3QtWCs9JVU9ISUYYzM7RT8lIgdjJCUfLjQ8WDtlZlQmNyUbLC1mVSImMBNiNSwHeiJnQ3t5fAkrd3hDe2J4HS0lbU5gNygEfnc0EnxtfwR5Zig
Myślę, że warto wrócić myślami do lat 80. XX wieku. To właśnie wtedy w Polsce przeżywaliśmy poważny kryzys polityczny. Narastało niezadowolenie i na wszystko brakowało pieniędzy. Wiedzieliśmy, jako normalni ludzie, że wyniki naszej pracy są pożerane przez układ RWPG - w potocznej retoryce - Rosji węgiel Polsce Gó...no.
Poza tym większą część naszej produkcji stanowił produkt eksportowy a na rynku pozostawały jedynie partie nie zakwalifikowane z uwagi na niższą ich jakość wykonania. W naszej (nabywców) ocenie te usterki były wręcz nieistotne... ale innego produktu nie było.
Nie było również możliwości swobodnego wyjazdu za granicę, by tam co nieco dorobić. Niezadowolenie było tym większe, że co raz przeciekały pocztą pantoflową informacje o relacjach gospodarczych ze Związkiem Zdradzieckim.
Jedną z takich informacji był los polskich statków eksportowanych do ZSRR. W ramach przeglądów gwarancyjnych wracały do polskich stoczni w celu "naprawy gwarancyjnej" a tak naprawdę były to tylko skorupy odarte ze wszystkiego, co dało się wyrwać rękoma.
Sam widziałem sowieckie koszary, których pełno było w Polsce a przynajmniej na Dolnym Śląsku. O ile z zewnątrz to jakoś to wyglądało, to raziły brudnawe okna i widoczne w środku lampy sufitowe - czyli żarówka okręcona jakimś kawałkiem papieru...
A u nas trudno było cokolwiek kupić, chociaż sklepy "w komitetach" miały zaopatrzenie podobno niezłe. Ale nie każdy mógł tam wejść.
Ostatecznie to niezadowolenie sięgnęło zenitu latem 1980 roku, kiedy doszło do powszechnego, zbiorowego protestu z aprobowanym przez wszystkich zatrzymaniem komunikacji miejskiej. U nas trwały strajki, pertraktacje z rządem... a tymczasem państwo niemieckie podzielone w 1945 roku na strefy wpływów amerykańskich i brytyjskich (RFN) oraz sowieckich (DDR) zaczęło prowadzić negocjacje w sprawie połączenia dwóch państw niemieckich (kapitalistycznej RFN oraz socjalistycznej NRD) w jedno państwo niemieckie ze stolicą w Berlinie.
Tu wypada dodać, że i stolica dawnych Niemiec była podzielona między kapitalistyczny Zachód (Berlin Zachodni) oraz socjalistyczny Wschód (Berlin Wschodni). Niemcy Zachodnie (RFN) miały stolicę w Bonn, ale Niemiecka Republika Demokratyczna (DDR) miała swoją stolicę w Berlinie podzielonym na strefy nieprzekraczalnym murem. A wjazd do tego miasta równał się z przekroczeniem granicy państwowej. O ile z terenu NRD do Berlina Wschodniego można było jeszcze przedostać się (kontrole graniczne obowiązywały przejeżdżających), to już przejście z Berlina Wschodniego do Berlina Zachodniego zwłaszcza dla cudzoziemców z państw byłego Układu Warszawskiego wymagało niemałego zachodu.
I te właśnie podzielone Niemcy zwróciły się do władz ZSRR (jeszcze za I sekretarza KC KPZR Leonida Breżniewa) z ofertą połączenia obu państw niemieckich w jedno państwo z jednoczesnym wsparciem finansowym dla Związku Radzieckiego.
Nie poznałem rzeczywistej kwoty, którą władze ZSRR otrzymały od Niemiec "za przychylność", ale znając aspiracje Rosjan mogły to być kwoty niewyobrażalne i niekoniecznie w gotówce z konta na konto. Niemniej musiała to być na tyle wysoka kwota, że Niemcy mogły połączyć się w jedno państwo i przywrócić Berlinowi jego symboliczną rolę stolicy Państwa Niemieckiego.
Mimo, że Układ Warszawski rozpadł się bez śladu, Związek Zdradziecki przestał istnieć, jego następca prawny - Wspólnota Niepodległych Państw (czytaj: Rosja) mógł odradzać swój majestat.
A że o Rosjanach jako społeczeństwie można mówić różnie - i wszystko może być prawdziwe - doszło w końcu do takiej zapaści gospodarczej, że trzeba było sięgnąć po kolejne zdobycze. A dowodem, że mam rację, niech będzie wspomnienie ogromnych ilości trofiejnych zdobyczy zwożonych do ZSRR po II wojnie światowej z obszarów wyzwolonych od Niemców. Warto wspomnieć układ o wzajemnej i bratniej pomocy, mocą którego wszystkie państwa socjalistyczne do dzisiaj nie mogą odbić się od tej współpracy z ZSRR, a jeżeli ktoś widział, jak pracuje się w Rosji - to chyba nie ma wątpliwości, że najazd na Ukrainę - najpierw kilka lat temu i teraz, w lutym 2022 roku to są po prostu wyprawy po "złote runo" - bo tam, u siebie już nie mają niczego.
Można tu wspomnieć różne misje pokojowe w różnych miejscach konfliktów (jak np. Afganistan czy kraje Afryki) i zobaczyć, jak one zakończyły się - to chyba nie ma wątpliwości, że ten ogromny kraj (Rosja) nie potrafi wypracować żadnego dochodu własnymi siłami. Dlatego sięgają po cudze. A płonąca wieża (i nie tylko) to prawdopodobnie specjalna akcja rozpętania kolejnej grabieży dorobku innych narodów...
A co po sowieckich żołdakach pozostaje - to możemy zobaczyć w miejscowościach Ukrainy wyzwolonych od sowieckiej okupacji...
Komentarze
Pokaż komentarze