Jesteśmy u progu nowego roku. Jak każe tradycja, z nowym rokiem snuje się wizje przyszłych okresów i, co jest jak najbardziej naturalne, wyżej szacuje się realizację własnych oczekiwań.
Te oczekiwania dla wielu osób są różne, ale można je podzielić na grupy. W takim przypadku łatwiej jest prognozować dalszy bieg wypadków. No i oczywiście - jest to jednak oczekiwanie na rozwój wydarzeń politycznych. I chociaż wiele osób deklaruje brak zainteresowania polityką - to i tak są one obiektem jej zainteresowania.
W tym miejscu mogę podzielić się pewnymi spostrzeżeniami na temat oczekiwań wyborczych. Tak składa się, że wiele osób z mojego otoczenia nie jest zachwycona polityką #dobrej zmiany. Można rzec - że są wręcz zwolennikami PO bez względu, jaką ona jest. I jeszcze kilka miesięcy temu był to bardzo twardy elektorat tej partii. Niechęć do większości parlamentarnej jest tam wręcz bazą wszelkich dyskusji.
I od około połowy już minionego roku zauważyłem pewną odmianę. Owszem, nadal są zwolennikami swojego guru - ale już nie atakują tak zdecydowanie swojej opozycji. Owszem, nie chcą słuchać o "prawie i sprawiedliwości", nadal Jarosław Kaczyński jest dla nich przeciwnikiem, ale... w przypadku próby rozmowy na temat szczegółowych rozwiązań - z reguły kończą rozmowę i odchodzą...
Jeżeli chodzi o sondaże popularności - to choćby nie wiem jak je interpretować - rachunek jest druzgocący dla zwolenników PO. Jeden z najlepszych sondaży dla tej partii wykazał że ponad 60% respondentów, którzy opowiadają się za PO (nie mylić z polityką PO) - widzi Donalda Tuska w roli przyszłego premiera państwa. I tu już działa arytmetyka. Przy założeniu, że 60 % zwolenników PO stanowi 50% wyborców w Polsce (wynik wyborów prezydenckich, w których i Andrzej Duda, i Rafał Trzaskowski uzyskali po 10 mln głosów poparcia) - to 0,60 x 0,50 = 0,1100 - co w przeliczeniu na liczby względne ujawnia - że za wyborem Donalda Tuska opowiada się zaledwie 11% społeczeństwa...
A wyniki sondaży co tydzień przypominają, że za politykami PO opowiada się około 27% respondentów przy 32% poparcia w tej grupy losowej za polityką Zjednoczonej Prawicy często utożsamianej z Partią Prawo i Sprawiedliwość pod przywództwem Jarosława Kaczyńskiego.
I tutaj można dywagować nad połączonym poparciem dla polityków "oPOzycji" - które łącznie przekracza poparcie dla Zjednoczonej Prawicy.
Z moich rozmów z osobami nie popierającymi Jarosława Kaczyńskiego na przestrzeni wielu lat (mniej więcej dwudziestu) i ciągle tymi samymi osobami można wyciągnąć jeden wniosek - niechęć personalna do Jarosława Kaczyńskiego jest w dużej części wywołana prezentacją medialną. Mało kto ogląda inny program telewizyjny, niż TVn a ja w zasadzie nie oglądam żadnego programu telewizyjnego poza rozmowami o polityce dostępnymi za pośrednictwem you tube...
A co mówi to "TVn" to mówi - wszyscy mają świadomość, że są to wypowiedzi - delikatnie mówiąc - tendencyjne...
Mimo, że różne media różnie interpretują te same wydarzenia, zaczyna się polaryzować opinia społeczeństwa. Jeżeli media mówią, że ktoś coś ukradł - to już coraz częściej można mówić o stosunku widza takiego programu do wydarzenia a coraz mniej osób przystaje z oceną którą głoszą jego ulubione media.
I tutaj znowu działa proporcja - jeżeli media opozycyjne coś mówią, to jest ich po prostu więcej, bo media przychylne #dobrej zmianie raczej nie są obecne w przestrzeni medialnej. Trzeba raczej mocno wysilić się, by poznać ich interpretację. Wtedy pozostaje już tylko wybrać - z czym można zgodzić się, a co należałoby odrzucić...
Dlatego liczba osób przekonanych do polityki większości parlamentarnej jest stabilna. Ale liczba osób nastawionych negatywnie do tej polityki zaczyna tracić zaufanie do swoich "naganiaczy medialnych". Już coraz mniej osób chce rozmawiać z mediami "mętnego nurtu". Dlatego nie ma już dyskusji politycznych, które kiedyś były bardzo emocjonujące. Teraz dziennikarze spotykają się raczej z przychylnymi sobie politykami a jeżeli jakiś z polityków jest wręcz nachalny z formułowaniem swojej wersji - wtedy jest rozmówcą tylko w mediach przychylnych głoszonej przez siebie opcji medialnej. Tam już dla oponentów nie ma miejsca.
Jakie są więc prognozy wyborcze ?
Cóż, coraz więcej osób opowiada się nie za liderem partii, którą uważa za "swoją" i tym samym przyjmuje proponowane rozwiązanie lub je odrzuca bez względu na manipulacje medialne dziennikarzy... W praktyce poparcie przenosi się na program atrakcyjny dla wyborcy bez względu partię, która proponuje dane rozwiązanie... Oznacza to jednak coraz częściej poparcie zadeklarowanego programu bez względu - którą partię dany wyborca preferuje.
W ten sposób wyborcy zaczynają mieć znaczący wpływ na lidera partii - to partia ma zaproponować rozwiązanie zgodne z oczekiwaniem Obywatela a nie narzucać mu rozwiązanie uzgodnione w trybie zmowy partyjnej...
Komentarze
Pokaż komentarze (5)