maszyny nie do zdarcia...

Trwa konflikt zbrojny na Ukrainie. Agresorem jest tutaj Rosja - chyba największe państwo na kontynencie Eurazji. Kraj ten posiada ogromne złoża surowcowe, przeogromny obszar jeszcze nie zagospodarowany przez człowieka i bardzo dużą liczbę narodów - grup etnicznych, które tam mieszkają w możliwie najprostszych warunkach, wśród dzikiej przyrody a trudniejszych okresach pogodowych pozostają zdani na siebie bez możliwości dotarcia tam kogokolwiek z zewnątrz.

Te uwarunkowania spowodowały niezależny rozwój rosyjskiego przemysłu - w odcięciu od współpracy gospodarczej z innymi państwami. Trudne warunki wypracowały technologie - może i bardzo proste - ale wręcz niezawodne i chyba wieczne...

Tu niech będzie za przykład gąsienicowy ciągnik z 1975 roku, który został "odpalony" po wielu latach oczekiwania maszyny na swoje drugie życie...

Oto bohater naszego opowiadania. Wszystkie załączone tutaj zrzuty ekranu pochodzą z filmu https://www.youtube.com/watch?v=WurwkMNljUI i są publikowane na prawach cytatu.

Osoby zainteresowane mogą ten filmik obejrzeć już bez skrótów klikając link prowadzący do YouTbe.

Jak widzimy, ciągnik DT-75 jest niemal wrośnięty w łąkę. Jednak udało się go otworzyć, a po wymianie uszkodzonych węży hydraulicznych, uzupełnieniu płynów i odczyszczeniu gaźnika oraz pompy wtryskowej i po włączeniu nowego akumulatora - ten znany też i w Polsce ciągnik ruszył z miejsca.

Węże do podnoszenia lemiesza są odcięte od siłownika. Jest nadzieja, że po uzupełnieniu układu hydraulicznego i wymianie węży na sprawne układ hydrauliczny będzie działał prawidłowo.

Pod maską silnika skrywają się dwa silniki - niewielki dwusuwowy silnik spalinowy benzynowy oraz duży silnik Diesla, który jest właściwym silnikiem ciągnika. Aby ten ciągnik można było uruchomić także w warunkach zimowych - potrzebny jest rozrusznik odpowiednio dużej wydajności. Silnik elektryczny w takich warunkach zwykle zawodzi. Dlatego stosuje się dwa silniki - jeden niewielki, podobny w konstrukcji do silnika motocyklowego, uruchamia się łatwo albo za pomocą elektrycznego rozrusznika, albo też dźwignią podobną do tych z pomp strażackich.

Gdy silnik spalinowy benzynowy uzyska właściwą moc, wtedy za pomocą sprzęgła uruchamia się właściwy silnik Diesla wykorzystując do tego już pracujący silnik benzynowy.

W przypadku tego ciągnika okazało się, że mimo wielu lat postoju "pod chmurką" oba silniki nie straciły swych własności.

Tutaj widzimy sposób sprawdzenia silnika, czy ma on szansę "odżyć". Ta druciana pętelka to koniec przewodu wysokiego napięcia, który nakłada się na świecę zapłonową. Jeżeli tę pętelkę zbliżymy do korpusu silnika (tutaj do gwintu śruby widocznej na obrazie) i po uruchomieniu rozrusznika będziemy kręcić wałem silnika i jednocześnie nastąpi przeskok iskry - jest duża szansa na uruchomienie tego silnika. Ta możliwość sprawdza się tylko w przypadku gaźnikowych silników spalinowych. Współczesne konstrukcje z bezpośrednim wtryskiem paliwa do cylindra silnika mogą nie zadziałać z uwagi na dużo bardziej skomplikowany układ sterowania paliwem wpływającym do cylindra.

Tu widzimy, że zespół ślimaka i koła zębatego posiada miejsca wypracowane - co uniemożliwi przeniesienie siły rozrusznika na nieruchomy wieniec koła zamachowego wału głównego silnika. Tu trzeba wymienić zużyte elementy na nowe. Nie jest to zadanie trudne, ponieważ to rozwiązanie stosowane jest nadal mimo znacznych różnic w budowie silników sprzed lat i współczesnymi. Są tutaj stosowane rozwiązania - które nie ulegają zmianom w czasie.

Układ chłodzenia silnika DT-75 nie wymaga drogich płynów. Wystarcza mu zwykła woda, którą można pobrać konewką ze stawu. W przypadku bardzo dużych mrozów to rozwiązanie jest bardzo dużym wsparciem dla operatora. Po zakończeniu pracy spuszcza się gorącą jeszcze wodę z układu chłodzenia. Rano, przed rozpoczęciem pracy do układu chłodniczego wlewa się nową porcję wody - która ma wysoką temperaturę. Takie postępowanie ułatwia rozruch przymarzniętego silnika...

A tak wygląda uzupełnianie płynu chłodniczego...

Jak widać, wszelkie niemal prace przy ciągniku można wykonać tam, gdzie on stoi i nie ma problemu z wyposażeniem warsztatowym. Tu wszystko jest pod ręką a jeżeli bardzo trzeba - uszkodzony detal można wymontować w prosty sposób i dowieźć go do tokarza czy frezera...

Jeszcze sprawdzenie zbiornika paliwa dla silnika Diesla. Korek po odkręceniu odsłania specjalne sitko, aby nie wpuścić do zbiornika zanieczyszczeń, które mogłyby zatkać przewody. Jest także miarka prętowa, dzięki której wiadomo jest, ile rzeczywiście jest paliwa w zbiorniku.

Na zakończenie przygotowania silnika "do odpalenia" trzeba przesmarować pompę paliwa. Dzięki specjalnemu uchwytowi można pompować paliwo ręcznie. Oczywiście - tylko w przypadku doraźnej potrzeby albo po dłuższym postoju silnika. Dzięki temu skraca się okres uruchamiania silnia - paliwo zostaje podane do pompy wtryskowej niezależnie od tego, czy silnik pracuje, czy pozostaje unieruchomiony...

Ostatnie fotografie pokazują skromne wyposażenie kabiny. Dźwignie służą do ustawiania pracy silnika, podnoszenia lemiesza oraz sterowania napędem gąsienic. Tablica rozdzielcza także jest skromnie wyposażona. Miernik napięcia akumulatora, miernik temperatury czy wskaźnik poziomu paliwa w zbiorniku wystarczają do prowadzenia tej maszyny.

Może ona pchać przed sobą lemiesz jako spychacz, może ciągnąć za sobą pługi i brony a także można użyć go do ciągnięcia przyczepy. W razie takiej potrzeby, ciągnik może służyć do przeciągania armat. Napęd gąsienicowy czyni ten ciągnik użytecznym niemal w każdych warunkach terenowych...

Chwila włączania silnika głównego. Okazuje się, że mimo lat postoju, układ napędowy jest sprawny. Nie można jednak powiedzieć, że w tym stanie ciągnik nadaje się do pracy. Trzeba przesmarować wszystkie łożyska, wyregulować naciąg gąsienic. Ciągnik ruszył z miejsca, siłownik hydrauliczny lemiesza jest sprawny...

Dlaczego piszę o tym pojeździe z połowy lat 70. XX wieku ?

Myślę, że warto jest obejrzeć - co jest dookoła tego ciągnika. I tak może być wszędzie, gdzie sięgnie armia byłego Związku Radzieckiego. Ich sprzęt może jest prosty, może ustępuje współczesnemu sprzętowi.