Jak długo trwa Nadzieja...

Mamy różne doświadczenia z różnych okresów. Był czas świetności, był czas upadku. Jednak najtragiczniejszym wydarzeniem był okres II wojny światowej. W dniu 1 września 1939 roku na ziemie Polski wkroczyły oddziały niemieckie. Wkrótce okazało się, że naprzeciw nim wyszły oddziały sowieckie.

Był to nietypowy manewr, ponieważ Polska nie była w sojuszu ze Związkiem Radzieckim. Początkowo nie wiedziano - co robić, ale rozkazem marszałka Rydza-Śmigłego wstrzymano działania przeciwko oddziałom rosyjskim.

Wkrótce okazało się, że ten manewr był uzgodniony w pakcie Ribentrop-Mołotow, w dniu 18 września 1939 roku wojska rosyjskie wkroczyły na wcześniej uzgodnione pozycje.

Świadkowie tych wydarzeń zaobserwowali wycofywanie się oddziałów niemieckich przed Rosjanami. Wtedy też pojawiła się nadzieja, że jest to odsiecz... Dopiero wiele lat później okazało się, że było to zaplanowane działanie niemieckiego okupanta.

Polska na długie sześć lat została objęta działaniami wojennymi.

Wkroczenie oddziałów rosyjskich na ziemie polskie spowodowało też trwałe odłączenie polskich Kresów - powstały rzekomo "suwerenne państwa" Litwa, Białoruś oraz Ukraina... a tak naprawdę był to kolejny rozbiór Polski.

Po zakończeniu wojny w 1945 roku Stalin zgodził się na rekompensatę Polsce utraconych terytoriów przez uznanie granicy między pobitymi Niemcami oraz Polską w jej nowych granicach na Odrze i Nysie...

Tu warto przypomnieć, że myślano o Nysie Kłodzkiej. Jednak politycy polscy przypomnieli, że owszem, jest Rzeka - Nysa Łużycka...

I tak oto dane piastowskie ziemie nadodrzańskie oraz Pomorze Zachodnie wróciły do Macierzy... ale Kresy zostały odcięte od niej już chyba na zawsze. Ludność narodowości polskiej przesiedlono z Litwy, Białorusi oraz Ukrainy na Ziemie Zachodnie i Północne.

Także na te tereny trafiła ludność narodowości polskiej wysiedlona przez sowietów na szeroko rozumiany "Sybir" - z którego wrócili już tylko nieliczni, którym dane było przeżyć warunki zesłania.

Ludność narodowości polskiej pod okupacją niemiecką także miała trudności. Wiele osób wywłaszczono z jej własności ziemskiej, odebrano zakłady rzemieślnicze. Wiele osób przesiedlono do Generalnego Gubernatorswa (potocznie mówi się" Generalnej Guberni - ale to zupełnie inna historia, chociaż brzmi to podobnie). Wiele osób poniosło śmierć od kul okupanta, wiele osób walczyło w armiach państw zachodnich po udanej ucieczce z okupowanej Polski. Wiele istnień ludzkich zostało zamordowanych w niemieckich obozach koncentracyjnych... A słowa, które są tytułem tej notki - wypowiedział sam o. Oskar Kolbe, zamęczony w KL Auschwitz-Birkenau do jednego ze współwięźniów, któremu udało się przeżyć oraz dać swoje świadectwo prawdy.

Jutro, w poniedziałek, w porze około obiadowej ma mieć miejsce głosowanie nad wotum zaufana dla rządu Mateusza Morawieckiego.

Miejmy nadzieję, że uda się utworzyć skutecznie ten rząd, chociaż działania polityków wrogich Polsce zmierzają do rozwiązań całkowicie sprzecznych z oczekiwaniami polskiego społeczeństwa.

Dla mnie jest jednak jasne, że politycy "oPOzycji" zjednoczeni żądzą odsunięcia PiS od władzy mają inne cele...

I na pewno nie zależy im na kontynuacji polityki Zjednoczonej Prawicy.

Pozostaję w nadziei, że PRAWDA zwycięży...