Komu zawdzięczamy wyzwolenie w 1989. Amerykanom i Afgańczykom. Amerykanie dawali pieniądze nam i dawali je Afgańczykom, pomagali, dostarczali sprzęt… Afgańczycy byli jedynym narodem, który po II Wojnie odważył się toczyć wojnę przeciwko niepokonanemu Imperium – jedynym… i od razu zwycięskim. Takiej wojny nie było wcześniej. Rosjanie zbudowali przemysł ludobójstwa na skalę niespotykaną wcześniej – bomby wyglądające jak cukierki, bomby-zabawki dla dzieci. Ale Afgańczycy przeżyli to ludobójstwo i wygrali. Nie byłoby to możliwe bez pomocy USA.
Staliśmy się nagle krajem suwerennym i bogatym, po wiekach nędzy i zacofania w rosyjskiej niewoli. Żyjemy już 25 lat w dobrobycie i demokracji, wolni i szczęśliwi, bez świszczącego nad głowami knuta. To dość czasu, żeby przestać jęczeć i biadolić, jacy to jesteśmy biedni, pokrzywdzeni, zniewoleni i wyzyskiwani. Teraz nasza kolej pomóc innym tak, jak nam inni pomogli 30 lat temu, tak jak my pomagaliśmy innym 75 lat temu (Bitwa o Anglię), żeby pomóc sobie. Jak mawiał pewien mędrzec: "Jeśli chcesz mi się odwdzięczyć, to wystarczy, że spełnisz tylko jedną moją prośbę - pomóż innym tak, jak ja pomogłem tobie".
Czy Amerykanie, płacąc na RWE, dając Solidarności pieniądze, domagali się jakichś obietnic? Czy mówili, jak mamy im odpłacić, gdy już staniemy się wolnym narodem? Niczego podobnego nie pamiętam. Dlatego przywołuję słowa mędrca, bo one uczą, jak okazywać wdzięczność, gdy nasz dobroczyńca nie żąda wdzięczności.
Nasz naród jest wielki i sławny. Nie tylko wdzięczność Anglików o tym świadczy. Mamy najwięcej Drzewek w Izraelu. Mamy Solidarność i Wałęsę. Jeśli nasz naród chce zachować swoją wielkość i sławę, to musimy trzymać poziom, jak w sztafecie - np. pomóc wyzwolić Ukrainę i Białoruś, bo dla tych krajów to my teraz jesteśmy Zachodem, to my przejęliśmy pałeczkę w tej sztafecie cywilizacji, demokracji i wyzwolenia. Wielkość naszego narodu teraz polega na tym, że pomagamy antyrosyjskim siłom na Rusi, a nie tylko myślimy o sobie. Jak mawiał pewien mędrzec - prawdziwy uzdrowiciel: "zapomnij o sobie i pomagaj innym, a zdrowie samo przyjdzie do ciebie". Zdrowy człowiek nie myśli o sobie, bo nic w środku nie przyciąga jego uwagi - naturalnie jego uwaga kieruje się na zewnątrz. To działa też odwrotnie: skup uwagę na innych, pomyśl czego potrzebują sąsiedzi, jak się czują, a napięcie cię opuści, przyjdzie rozluźnienie, poprawi się krążenie, poczujesz się lepszym człowiekiem... a gdy im pomożesz i poczujesz ich wdzięczność, ona podziała na ciebie jak Woda Życia,
Kiedy zrozumiesz, że zdrowie twoich bliskich, przyjaciół, sąsiadów, kolegów i znajomych jest ważniejsze niż twoje, wtedy nastąpi twoje uzdrowienie. Wielcy ludzie pomagają małym, na tym polega wielkość człowieka. Na tym też polega wielkość narodu. Taka właśnie powinna być polityka zagraniczna Polski – gdy będziemy rządzić, nie będziemy już prosić innych o pomoc, ale sami będziemy pomagać potrzebującym.
Komentarze
Pokaż komentarze