Jak kruche jest ludzkie życie

Miał być wczoraj rechot z ptaszyska a chodziłam zmrożona cały dzień.

Mówią, że Pan Bóg zabiera dobrych, złych zostawiając na poprawę na tym padole łez.

Czytałam Seawolfa z wielkim zainteresowaniem, ale nigdy nie odważyłam się komentować na jego blogu, onieśmielona poziomem autora.

Stałam tylko pod tym szczytem i zadzierając łeb do góry, podziwiałam.

Widocznie Bóg potrzebował go do swojej floty i teraz tylko On będzie słuchał jego opowieści.

Smutno mi, Boże.