Kolorowanka

"Czerwone i bure, chodź ze mną na górę..."

"Zielono mi, bo dłonie masz jak konwalie..."

Do tej pory bałem się o tym pisać, bo bałem się reakcji salonowiczów i adminów. Wiem, że źle, ale co zrobić.

Czerwony, czy zielony- w salonie na SG wisi. Spostrzeżenia "kolorowych" są przeważnie istotne i bardzo cenne. Fakt. Na studiach mam przedmiot "Prasowe, radiowe i telewizyjne serwisy informacyjne". W tym roku ostatnie - prasowe. Każde zajęcia poprzedza prasówka z ostatnich dwóch tygodni. Info o tym, co dzieje się w kraju i poza dosyć często biorę z salonu. I nie tylko od kolorowych.

Jest tu wielu świetnych, granatowych blogerów, a dyskusja marna. Albo połowa komentarzy autorów, nakręcających rozmowę i połowa pozostałych. Egzystują też i tacy [o różnych kolorach], których czytać się nie da. Niestety. Zaliczam się do drugich. Szkoda. Ale nie o tym.

Jan Pospieszalski. Dla mnie lepszy muzyk niż dziennikarz. Też nie o tym. Przedostatni wpis odnotowany 2 marca 2009, godz. 00:22. Ostatni - 11 listopada 2009, godz. 23:59, "Dzień Niepodległości". Minuta, a Pan Jan by nie zdążył. Może nie miał wcześniej czasu. Cholera, to też nie o tym!

Kończę, bo się plączę.

Życzę sobie tylko, by pewnego dnia nie było głośno wyłącznie o znanych z tego, że są znani. Każdego przedstawiciela  temu podobnego mam na myśli. Bo po co nam to? Wyrośnie narośl w miejscu nosa, jak pewnej różowej maskotce Panny Jolanty R. i tyle z tego będzie.

P.S. Granatowi - bombowi!