Zachowanie Policji w sparwie Wiplera zupełnie nie dziwi.

 Sprawa Wiplera z kontrowersyjnego zachowania posła  wydaje się zmierzać w kierunku nieadekwatnej reakcji funkcjonariuszy, jednak warto zastanowić się, czy w teoretycznie istniejacym państwie, gdzie zwierzchnik służb mundurowych daje nagrywać się jak sztubak jest do utrzymania karność tych służb  i zapobieżenie patologiom?

Powiem szczerze, że dziwię się, że tak rzadko słyszy się o podobnych sytuacjach, gdzie funkcjonariusze Policji wyładowują frustrację na pijanych obywatelach. Tacy są łatwo ustawialni, co pokazuje kierunek, w którym zmierzała obrona funkcjonariuszy, która była klasyczną ucieczką do przodu, próbą przerzucenia odpowiedzialności na pijanego, który w odczuciu społecznym jest zawsze winny.

Służby działające w Polsce nie są zawieszone w próżni, funkcjonariusze absorbują wiedzę o zachowaniu swych zwierzchników i szerzej pojętej elity politycznej, gdzie brak poszanowania wartości i procedur, brak szacunku dla prawa i stawianie się ponad nim negatywnie wpływają na ich morale . Ta percepcja powoduje dysonans i frustrację i musi  genrować patologię, którą na razie marginalnie, ale w dalszej perspektywie, poznać możemy w skali, jaką znamy z hollywoodzkich produkcji sprzek kilkunastu, czy kilkudziesięciu lat.

Nic nie dzieje się bez przyczyny i dziękujmy Bogu, bo nie panom Sienkiewiczowi, czy Seremetowi, że sprawa Wiplera pokazała dziś swe inne oblicze. Mam nadzieję, że poza oczywistymi konsekwencjami dla funkcjonariuszy

( jeśli sąd uzna, że są winni pobicia ) ludzie tak wątpliwych walorów moralnych, jak pan Sienkiewicz nigdy więcej nie przyczynią się do degradacji stanowiska tak wrażliwego dla prawidłowego funkcjonowania państwa.