Nazizm i komunizm – dwa totalitarne systemy. Pierwszy u naszego zachodniego sąsiada, drugi u wschodniego. Oba doprowadziły do wybuchu najstraszniejszej wojny, jaką do tej pory przeżyła ludzkość. Wydawać by się mogło, że o tej tragedii powinniśmy się uczyć jedynie z książek, archiwalnych nagrań czy opowiadań świadków. Ale mogłoby się tylko wydawać…..
Okazuje się, że są grupki oszołomów, którzy chcieliby kultywować tamte tradycje, wartości i poglądy. Pewnie chcieliby nawet, aby tamte „wspaniałe” systemy znów odżyły. Na szczęście konstytucja RP w artykule 2 stanowi, iż „Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym…”. Zaś kodeks karny w artykule 256 stanowi, iż każdy „kto publicznie propaguje faszystowski lub inny totalitarny ustrój państwa …..podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2”. W obecnym stanie prawnym nie można więc publicznie propagować faszyzmu lub innego totalitarnego ustroju państwa. Należałoby się zastanowić, dlaczego ustawodawca po słowie „faszystowski” nie dodał również „komunistyczny”, lecz ogólnikowo stwierdza „lub inny totalitarny ustrój państwa”. Dlaczego z totalitarnych ustrojów wymienia jedynie faszystowski? Czyżby komunizm miał na koncie mniej ofiar niż faszyzm? I czy w założeniu ustawodawcy faszyzm równa się nazizmowi? W naukach politycznych często rozróżnia się te dwa ustroje. Czyżby parlamentarzyści, którzy uchwalili obecny kodeks karny, mieli jakiś sentyment do tych „wspaniałych” ludowych rządów komunistycznych? Sentyment tak mocny, że postanowili go nie wymieniać „po imieniu” wśród totalitarnych ustrojów.
Takie uregulowanie tej kwestii pociąga za sobą daleko idące konsekwencje. Można je zaobserwować na różnych pochodach, wiecach itp. Przykładowo jeśli jakaś grupka neonazistów chciałaby zorganizować sobie pochód ze sztandarami ze swastyką – nie może. Dlaczego? Bo kodeks karny w art. 256 zakazuje publicznego propagowania ustroju faszystowskiego. Natomiast jeśli grupka komuchów 1. maja urządza pochody czy pikniki, to bez ogródek mogą nosić czerwone sztandary z sierpem i młotem, koszulki z Che Guevarą czy Leninem. Dlaczego? Bo kodeks karny nie wymienia w art. 256 z nazwy, że komunizmu nie można publicznie propagować A to, że wspomina o „innych totalitarnych ustrojach”? To się pomija milczeniem.
W ostatnim czasie Sejm przegłosował poprawkę art. 256 kodeksu karnego, by tej samej karze podlegał ten, „kto w celu rozpowszechnienia produkuje, utrwala lub sprowadza, nabywa, przechowuje, posiada, prezentuje, przewozi, lub przesyła druk, nagranie lub inny przedmiot zawierający treść określoną w par. 1”. Natomiast par. 3 ma stanowić, iż nie popełnia przestępstwa, kto wyżej wymienione czynności dokonuje wyłącznie w celach kulturalnych, historycznych lub edukacyjnych. Na to wielce oburzył się poseł Tadeusz Iwiński, który grzmiał, że taki przepis to ciemnogród, godzi w prawa obywatelskie i przy okazji nawymyślał posłom Prawa i Sprawiedliwości. Podniósł argument, że przecież w wielu europejskich krajach działają partie komunistyczne. Ale przecież jako profesor wie chyba, że konstytucja RP w art. 13 dopuszcza również w Polsce istnienie partii komunistycznych, byle w swoim programie nie odwoływały się do totalitarnych praktyk i metod działania. Jednak chyba nikt mi nie wmówi, że Lenin czy Che Guevara nie stosowali takich praktyk i przestrzegali standardów demokratycznych.
Wielu wybitnych prawników krytykuje proponowaną nowelizację za to, iż jest ona nieścisła, nie precyzuje co jest a co nie jest symbolem komunistycznym, że w penalizacji (karalności) niektórych zachowań idzie za daleko. Jednak ta nowelizacja to próba wskazania niejako, że komunizm zawiera się w pojęciu „inny totalitarny ustrój państwa”. W mojej ocenie wystarczyłoby po słowie „faszystowski” dodać słowo „komunistyczny” i wówczas art. 256 brzmiałby: „ Kto publicznie propaguje faszystowski, komunistycznylub inny totalitarny ustrój państwa…..podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2” .
Tak czy inaczej należy podkreślić, że KOMUNIZM jest TOTALITARNYM USTROJEM, a demokratyczne państwo prawa nie może dopuszczać, by ktokolwiek publicznie temu zaprzeczał.
Ł.D.
Komentarze
Pokaż komentarze (1)