Minął dzień i do "buntu lucyferycznego", o którym napisałem wczoraj, po raz kolejny akces zgłosił Azrael. Zrobił to w tradycyjny sposób - ciekawe spostrzeżenia merytoryczne pomieszał z takim zafałszowaniem rzeczywistości doprawionym "hunwejbinami PiS", że powstaje pytanie, po stronie jakiej "Prawdy" się opowiada ;)
Jak to w anielskiej rzeczywistości bywa, mamy do czynienia z potężną magią i cudami. W nieodgadniony dla zwykłego śmiertelnika sposób, zniknęło zarówno stanowisko PO w tej sprawie (pełne otwarcie archiwów, szeroki model lustracji), jak i fakt, że pierwsza wersja nowej ustawy została przygotowana wspólnie przez "młode wilczki" z PiS i... Platformy właśnie (a nie z LPR). Podobnie, wśród szumu anielskich skrzydeł, nie zabrzmiał głos senatora Romaszewskiego. Mistyczna wizja objawiła wyłącznie stanowisko "świetnego prawnika" z największej partii opozycyjnej, mimo faktu że obaj ci zasłużeni opozycjoniści parlamentarny projekt ustawy krytykowali na wspólnych konferencjach prasowych.
Niestety, najwyraźniej te niuanse nie mieszczą się w realiźmie magicznym i tym samym zostały usunięte z kultu Lucyfera i Azraela jako wątki apokryficzne.
Anielska propozycja zawiera jednak elementy merytoryczne. W telegraficznym skrócie sprowadzają się one do paraliżu lustracji - chociaż stworzenie katalogu zawodów nią objętych, zawierającego również osoby duchowne bez wątpienia jest warte poparcia. Reszta sugestii, takich jak budowa nowych instytucji zajmujących się lustracją, czy powiązanie jej z wolą lustrowanego powodowałoby cofnięcie się conajmniej do czasów obowiązywania pierwszej ustawy lustracyjnej.
J. Kaczmarski: "Strącanie aniołów"
Chóry śpiewały chóry śpiewały chóry śpiewały milczał głos
Który powinien wszystko wyjaśnić
Szły tłumy białe szły tłumy białe
Nad umowną krawędź przepaści
Tam stali oni tam stali oni tam stali oni i stał on
Skrzydła im ścierpły w długiej niewoli
A wokół skroni a wokół skroni
Nie mają już aureoli
Udowodniono udowodniono udowodniono wszystkim bunt
I wszyscy dzisiaj będą strąceni
W twarzach znajomych w twarzach znajomych
Nie blask niebiański się mieni
Niektórzy dumnie niektórzy dumnie niektórzy dumnie prężą kark
Gdy w dół ich miecz ognisty spycha
Tłumaczą w tłumie tłumaczą w tłumie
Nie duma to lecz pycha
Niektórzy płaczą niektórzy płaczą niektórzy płaczą krzyczą w głos
Ich wrzask zagłusza chór anielski
Niektórzy skaczą niektórzy skaczą
Chcą być przeklęci pierwsi
Ostatni spadnie ostatni spadnie ostatni spadnie pierwszy z nich
Czerniejąc w locie po koronę
Po nim zostanie po nim zostanie
Biel tłumu głos stłumiony
Więc egzekucja więc egzekucja więc egzekucja dokonana
Anioł szatanem nazwie brata
Na chwałę Pana na chwałę Pana
Na chwałę Pana na chwałę Pana
I wieczną rozpacz świata
Kim będzie "pierwszy z nich"? I ile potrwa "rozpacz"?
Inne tematy w dziale Polityka
