Miłośnicy premiera szczerzą swe jedyne, niepowtarzalne patriotyczne ząbki i dumnie klaszczą w łapki, że to premier rozdaje karty. Ha, ha wszyscy tańczą jak on zagra, czyż nie jest genialny- czytam na rozmaitych blogach, i niemal słyszę jak różowe pąki kwitną na tych patriotycznych licach.
I tak w takt tych zachwytów, przypominam sobie rządy SLD. Czyż w SLD nie było genialnych polityków? Czyż nie wisieli na politycznym planktonie, jakim był twór Jagielińskiego? A potem, gdy plankton ostatecznie się w sejmie rozpuścił, czyż nie utworzyli rządu mniejszościowego i powoli dotrwali do następnej kadencji?
Bo cała genialności czy to Kaczyńskiego czy Millera czy Belki opiera się na paru niezmiennych prawach. Zawsze w sejmie istnieją posłowie dietetyczni, dzięki którym można albo uzyskać te brakujące głosy, albo zablokować konstrukcyjne wotum nieufności. Bo ci posłowie mają niespłacone kredyty i wiedzą, że już drugi raz nie zostaną wybrani. Kaczyński z rozłamowcami od Leppera robi więc teraz dokładnie to samo, co robił Miler z planktonem Jagielińskiego.
Kaczyński rozdaje karty tylko, że jak na razie w ciągu dwóch lat uchwalił zaledwie parę istotnych (z punktu widzenia IV RP) ustaw. Jak na razie od początku kadencji musiał tolerować hordy Samoobrony w spółkach Skarbu Państwa. I dalej będzie je tolerował, pod warunkiem, że trutnie odetną się od Andrzeja Leppera, co dla trutni nie będzie zbyt trudne.
Genialność Kaczyńskiego polega na tym, że w ciągu dwóch lat Platforma nie robiąc absolutnie nic (nawet jak na opozycję) po wyborach będzie rozdawać karty i to ponoć nieudacznik Tusk będzie decydował czy chce koalicji z Kaczyńskim czy Olejniczakiem.
I tylko Kwaśniewski zaciera ręce, bo nic nie sprawia mu takiej przyjemności jak owa genialność Kaczyńskiego.
A miłośnicy IV RP szczycąc się tym, że to w sprawie nowych wyborów karty rozdaje PiS, de facto odcinają kuponu od wyborczego sukcesu sprzed dwóch lat. Bo trudno, zwłaszcza gdy konstrukcyjne wotum nieufności nie wchodzi w grę, aby o nowych wyborach nie decydowała partia mająca najwięcej głosów.
To nie żaden sukces, to arytmetyka.
Uparty centrolewicowiec, niedogmatyczny liberał i gospodarczy i obyczajowy, skłaniający się raczej ku agnostycyzmowi, fan F.C. Barcelony choć nick upamiętnia Ferenca Puskasa gracza Realu Madryt email:
gamaj@onet.eu
About Ferenc Puskas: I was with (Bobby) Charlton, (Denis) Law and Puskás, we were coaching in a football academy in Australia. The youngsters we were coaching did not respect him including making fun of his weight and age...We decided to let the guys challenge a coach to hit the crossbar 10 times in a row, obviously they picked the old fat one. Law asked the kids how many they thought the old fat coach would get out of ten. Most said less than five. Best said ten. The old fat coach stepped up and hit nine in a row. For the tenth shot he scooped the ball in the air, bounced it off both shoulders and his head, then flicked it over with his heel and cannoned the ball off the crossbar on the volley. They all stood in silence then one kid asked who he was, I replied, "To you, his name is Mr. Puskás". George Best
His chosen comrades thought at school He must grow a famous man; He thought the same and lived by rule, All his twenties crammed with toil; 'What then?' sang Plato's ghost. 'What then?' Everything he wrote was read, After certain years he won Sufficient money for his need, Friends that have been friends indeed; 'What then?' sang Plato's ghost. 'What then?' All his happier dreams came true - A small old house, wife, daughter, son, Grounds where plum and cabbage grew, poets and Wits about him drew; 'What then.?' sang Plato's ghost. 'What then?' The work is done,' grown old he thought, 'According to my boyish plan; Let the fools rage, I swerved in naught, Something to perfection brought'; But louder sang that ghost, 'What then?' “What then”” William Butler Yeats
Nowości od blogera
Inne tematy w dziale Polityka
