Rybiński woli jednak we Wproście

***********Ten post nie chce być na SG salonu**************** 

Nie wiadomo czy Maciej Rybiński będzie jednym z tych świętych mężów, którzy spod IPN- owskiej lady dostaną „Tę, której krytykować nie wolno”, ale jedno jest pewne - należy mu się, jak nie przymierzając, Sakiewiczowi status pokrzywdzonego. Pokrzywdzonego przez III RP, naturalnie.

Co tu dużo mówić, Maciej Rybiński, też się jakoś dla Polski poświęca, a jeżeli nie dla Polski, to chociażby  dla swych czytelników, co to gdzieś w  posępnej bramie z burej wydzieliny nocy wyrywają sobie jego myśli potajemnie spisane. A mógłby, jak sam w ostatnim Wprost uczciwie przyznaje, pisać teksty obrotowe dla Polityki i Die Zeit. Mógłby, ale nie chce
i bohatersko z góry „Polityce” odmawia. Owszem, heroizm wyboru Rybińskiego, współczesna rzeczywistość brutalnie niestety  pomniejsza. Czasy takie bowiem nastały parszywe, że teraz to nie dziennikarz pisze tam gdzie chce, ale tam gdzie go chcą, przez co redaktor Kwaśniewski tekstów już Rybińskiemu puszczać nie może. I to nawet
w nowopowstałej „Myśli Socjaldemokratycznej” towarzysza Werblana. Być może szczegół ten umknął Rybińskiego uwadze, w końcu tyle się dzieje, zewsząd  nas atakują, że i upadek muru berlińskiego można przegapić. Zwłaszcza jak się pilnuje granicy na Odrze. 

Zostało więc redaktorów Rybińskiemu skakanie po redakcjach, a to ubeckiego donosiciela,
a to w der Dzienniku, co pozwala zgodnie z imperatywem konserwatywnym masować kręgosłup moralny braciom Kaczyńskim. Wazeliną rzecz jasna.

A zrozpaczeni czytelnicy Polityki pozbawieni są  już nie tylko raportów zapożyczonych
z redakcji FAZ-a, ale także błyskotliwego wniosku, że skoro o Stauffenbergu krytycznie rozmawiają Niemcy to mogą i Polacy. Pytanie tylko co stanie się gdy o polskich bohaterach krytycznie zaczną rozmawiać Niemcy, bo jak ostatnio ktoś się krytycznie odezwał o Panu Prezydencie, to Pan prezydent popędzi tam, gdzie król zazwyczaj chodzi piechotą, a Pan Edgar Gosiewski posyłał w głąb Niemiec prokuratorów. Niezależnych, bo innych przecież wówczas nie było.