PiS - Ty moja stara teściowo!

Widzę, że PiS ma się coraz gorzej. Zadyszka nie ustępuje, a wyniki wyborów z dnia 21 października 2007 zmorą legły na piersiach PiS-u i jego zwolenników.

Postarajmy się jednak zastanowić co byłoby, gdyby ta nasza niekochana, lekko mówiąc, teściowa wyzionęła ducha?

Najpierw wszyscy poczuliby przypływ świeżego powietrza, ulgę i zadbaliby o siebie.

Walka z paskudną teściową ogromnie męczy... Nic się owej teściowej nie podoba: ani za dużo ani za mało wnuków, jak już wnuki są, to pewnie synowa bałaganiara i źle wychowuje dzieci, jak się tego nie czepi, to zaś jej synek nie ma na czas ugotowanego obiadu albo ma tylko schabowego z kapustą i ziemniakami, ale nie ma kompotu. Zmagania z teściową uczą nas jednak pewnej pokory życiowej, puszczania gderania mimo uszu, robienia dobrej miny do złej gry i tym podobnych zachowań.

Czasem znienawidzona teściowa już tak się zapędzi w swych stwierdzeniach, że rzuca nam w twarz hasło oznajmujące, iż jest jedynym przedstawicielem większości narodowej, która jest obecnie w opozycji do synowej...

I jest to wtedy balsam na nasze rany na duszy, gdyż teściowa, która plecie takie, nie mające pokrycia w realiach rzeczy, bawi nas do rozpuku.

Co jednak będzie, kiedy owej gderającej i niedomagającej teściowej zabraknie?

Oprócz chwili oddechu przyjdzie nam później nieco odcierpieć. Nauczeni zmagania się z niekochaną teściową, czyli w jakimś tam stopniu naszym wrogiem, zaczynamy walczyć przeciwko innym. I to często przeciwko dawnym sojusznikom. Na przykład walczyć poczynamy z dziećmi, sąsiadkami, które nas wspomagały w walce ze świekrą.

Dlaczego tak się zdarza? Bywa tak dlatego, że raz nauczeni walki musimy ją prowadzić później dalej. Nie możemy już bez wojny żyć. Przyzwyczajenie jest drugą naturą człowieka i walczymy na oślep ze wszystkimi, w tym z dawnymi aliantami.

Niech zatem stara, znienawidzona, ledwo dysząca już teściowa nas nie opuszcza, bo co my potem zrobimy?

Już lepiej niech się tam gdzieś krząta po swym pokoju i niech sobie gdera i zrzędzi. Byle nam nie nasypała proszku IXI do zupy i nie chowała kluczyków do samochodu do zamrażalnika, kiedy przyjdzie już do niej ten Niemiec, który jej wszystko chowa...