Zrozumieć Migalskiego

Są ludzie w polskiej polityce którzy, jak filmowy Tomasz Adamczyk, organicznie czegoś się brzydzą.

Bohater filmu „Pieniądze to nie wszystko” organicznie brzydzi się piniędzy, czy też same pieniądze go brzydzą organicznie- jakoś tak ta kwestia brzmiała.

Komentatorów sceny politycznej a nawet samych uczestników tej sceny brzydzą ich konkurenci.

Organicznie.

„Polska polityka osiągnęła dno” był zauważył na swoim blogu Pan dr. Migalski.

Gra w ping-ponga, nie w tenisa stołowego, polega na tym, że jeśli nie dajesz rady przeciwnikowi to rzuć rakietkę.

Celnie. 

Swego czasu, za późnego Gierka jeszcze to było, wójt wysyłając sekretarza gminy na naradę do wojewody udziela mu instrukcji ;

- na województwo bracie wal śmiało, na wojewodę i na Warszawę też …..

- /?/ ….  a jak zapytają co w gminie – pyta sekretarz

- to morda kubeł – odpowiada wójt

I w zasadzie na tym powinniśmy zakończyć, ale jeszcze dwie, trzy kwestie …

 

Dr. Migalski pisze ; „ Zapewne któryś z zatrudnianych za państwowe pieniądze speców od PR ..... .”, zapominając jak by, mimochodem, czyje pieniądze sam bierze.

Nie leży mi Pan Migalski i nie mam powodów żeby Go lubić tak samo jak nie leży mi Pan Tusk którego nie lubię z tego samego powodu.

Wrodzonego lenistwa. 

Nie mniej jednak Pana Tuska usprawiedliwia diagnoza Pana Migalskiego  ; „Bo nic tak nie obnażyło dziecinności, infantylności, pubertactwa Donalda Tuska …..”

Dzieciństwo – termin znany – Pan Tusk miał niezbyt udane, bo i nie to podwórko i …. nie ten dziadek……..

Infantylność – tu już problem jest szerszy, bo jeśli premiera potraktujemy jak dziecko to nie ma potrzeby powielania określeń ale jeśli uważamy Pana Tuska za osobę dorosłą to już gorzej zaczyna się robić …..

Nie mniej jednak na koniec Pan Migalski stawia diagnozę która, mam nadzieję dobrze prognozuje bo ;

Pubertactwo to nic innego jak dojrzewanie. Płciowe co prawda, ale jak doświadczenie uczy, raczej rzadko zdarzają się osobniki rozwinięte tylko płciowo, chociaż ……..

Chyba, że Pan ma inne tłumaczenie tego terminu, wtedy mój tok rozumowania nie ma sensu

I na koniec.

Pan prezydent, były, przy Panu to Pikuś. Pan Pikuś.

Jestem za ;  „Polska polityka osiągnęła dno” a nawet przeciw ; „nigdy jeszcze żaden polityk nie był tak blisko dna w debacie publicznej” .

Blisko czy już na ?

Przypomina mi to anegdotę o prelegencie politycznym który na  zakończenie prelekcji błysnął takim oto zwrotem ; a teraz pocałujcie mnie wszyscy w dupę i … vice versa ……

pozdrawiam 

p.s 

a może lepiej Panu było, zamiast iść do polityki, dzieci dalej uczyć w szkole tylko, że chyba jednak tych dzieci było szkoda

i jeszcze z komentarza” @”  wzięte ; „

[...]nigdy jeszcze żaden polityk nie był tak blisko dna w debacie publicznej.

 

 To proszę spojrzeć w lustro!”