61 obserwujących
641 notek
832k odsłony
1109 odsłon

Proces Jezusa potwierdzony przez historyków rzymskich!!!

Wykop Skomentuj

Tacyt zatem mógł się jedynie opierać na którymś z dawniejszych pisarzy zajmujących się wojną żydowską, a przypuszczalnie wspominających i o Chrystusie. A. Harnack utrzymywał, że zależny jest on w tym względzie od Józefa Flawiusza, i hipoteza ta nie byłaby do odrzucenia, tym bardziej że Tacyt znał na pewno De Bello Judaico — gdyby nie istotne różnice zachodzące między obu tekstami. M. Goguel przytacza za K. C. Goetzem, E. Nordenem i P. Corssenem trzy główne racje przeciw hipotezie Harnacka: 1. według Józefa Flawiusza śmierć Chrystusa nie spowodowała upadku chrystianizmu; 2. świadectwo Józefa jest, ogólnie biorąc, przychylne dla chrześcijaństwa; 3. Józef nazwy „Christos" używa jako nomen dignitatis, a nie nomen proprium, jak Tacyt. Ze względu na powyższe racje odrzucono hipotezę zależności Tacyta od Józefa Flawiusza rozwiązania szukano w uzależnieniu świadectwa Tacyta od Pliniusza Starszego, Pliniusza Młodszego lub Antoniusza Juliana". Już tu wszakże należałoby zaznaczyć, że jak dotąd kwestia ta bynajmniej nie jest załatwiona, gdyż nawet gdyby się zgodzić, że Pliniusz Starszy był w Judei, gdzie wraz z Antoniuszem Julianem należał do najbliższego otoczenia Tytusa podczas oblężenia Jerozolimy, to jednak nie wiadomo, czy w swych zaginionych dziełach wspominali oni o Chrystusie.

P. Batiffol, powołując się na zależność Tacyta w opisie Żydów i Judei od Historiae Pliniusza Starszego, wskazał niewątpliwie kierunek, w którym można by szukać pewnego rozwiązania kwestii, gdyby brak dokumentów nie uniemożliwiał sprawdzenia tej hipotezy. Co dotyczy Pliniusza Młodszego, to jego ustosunkowanie się do chrześcijaństwa jest tak różne od poglądu Tacyta (superstitio exitiabilis), że wydaje się w najwyższym stopniu nieprawdopodobne, ażeby Tacyt opierał się wyłącznie na liście Pliniusza do cesarza Trajana. Zagadnienie źródeł Tacyta dla jego świadectwa o chrześcijaństwie pozostaje w dalszym ciągu otwarte. Podane dotychczas hipotezy nie upoważniają do bezspornego oświadczenia się za którąkolwiek z nich. Na pewno wszakże powiedzieć można, że dokument zużytkowany przez Tacyta nie był ani chrześcijański, ani żydowski. Natomiast treść dokumentu odnosząca się do Osoby Chrystusa, Jego śmierci, i to za czasów cesarza Tyberiusza, gdy prokuratorem rzymskim w Judei był Piłat Poncjusz, jest jednym z najcenniejszych świadectw starożytności, potwierdzającym opis Ewangelii.

Lit:

Ks. Dąbrowski E., Proces Chrystusa w świetle historyczno krytycznym – Księgarnia św. Wojciecha, Poznan, 1965

Wykop Skomentuj
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Społeczeństwo