Konrad Niklewicz*
Kanclerz Merkel i prezydent Hollande nie uczestniczyli do tej pory w podobnym spotkaniu. Ani na Zachodzie Europy, ani na jej Południu.
Dzisiejsza polityka europejska to ciągła rozmowa z partnerami, ciągłe przekonywanie na każdym możliwym szczeblu. Każda okazja jest ważna, zwłaszcza w czasie, gdy są podejmowane kluczowe decyzje.
Rządy państw euro chcą pogłębić integrację gospodarczą, by w ten sposób naprawić błędy w konstrukcji wspólnego obszaru walutowego. Te błędy przyczyniły się do pogłębienia kryzysu gospodarczego – czas więc je usunąć.
Jednak integracja strefy euro może być jednak ryzykowna dla spoistości Unii Europejskiej jako takiej. Pojawiające się pomysły utworzenia odrębnego euro-budżetu albo odrębnego parlamentu dla strefy euro są najlepszą ilustracją potencjalnych zagrożeń.
Polska, podobnie jak inne kraje Europy Środkowo–Wschodniej, sprzeciwia się dzieleniu Unii na różne obozy i prędkości. Unia 27 państw, a za chwilę 28 (Chorwacja dołączy do wspólnoty w lipcu) musi pozostać najważniejszą konstrukcją polityczną Europy. Koncepcje, nad którymi rządy strefy euro pracują obecnie, takie jak np. projekt unii bankowej, muszą być tak skonstruowane, by uwzględniać wszystkie interesy państw spoza strefy.
I właśnie dlatego tak ważne było zorganizowane w Warszawie spotkanie szefów rządów Grupy Wyszehradzkiej z kanclerz Niemiec i prezydentem Francji. Premierzy Donald Tusk, Petr Necas, Viktor Orban i Robert Fico, rozmawiając w czwartek z kanclerz Angelą Merkel i prezydentem Françoisem Hollandem, mówili w imieniu całego regionu. W imieniu całego regionu podkreślili, że Unia Gospodarczo-Walutowa powinna być źródłem siły Europy, a nie podziałów.
*Konrad Niklewicz – wicedyrektor Instytutu Obywatelskiego, były wiceminister rozwoju regionalnego
Tekst opublikowany na: instytutobywatelski.pl
Komentarze
Pokaż komentarze (6)