2 obserwujących
45 notek
17k odsłon
317 odsłon

Blietzkrieg mógł utknąć na starcie - gdyby Stalin szykował obronę; odcinek Sokal.

Wykop Skomentuj5

Klęska  22  czerwca 1941, ogromne straty ,miliony w niewoli  wynikały z tego , że Stalin szykował   skrycie  atak na Zachód - zapewne na przełomie czerwca i lipca -  i wręcz zabronił oddziałom szykować  się do obrony -  obsesyjnie myśląc , że to mogłoby  sprowokować jakieś starcie na granicy  i w ten sposób ległby w gruzach jego  plan zaskakującego   ataku...

Głównym sprawcą tak ogromnej klęski  i ogromnych  strat  był Józef Stalin;  który  błyskawicznie  znalazł alibi-   winnych wskazał wśród wyższego dowództwa  gen,Pawłowa i innych ; od razu wymyślono też mit  zaskoczenia  atakiem  Wermachtu na  nie przygotowany, żyjący pokojowo  Związek Radziecki ,  gdy w tym  samym czasie  linie kolejowe, drogi były zatkane  przemieszczającymi się w kierunku granicy  oddziałami;  ruchy wojska  po drogach odbywały  się tylko w nocy...żołnierzy  nie informowano w jakim celu i gdzie  jadą, maszerują....


..Na przykładzie  tzw. występu  sokalskiego  pokażę,  że  atak   Wermachtu  22 czerwca  o świcie mógł być  łatwo powstrzymany-gdyby tylko  Armia Czerwona  szykowała się do obrony;powstrzymany w tym sensie że walki  o przełamanie granicy  trwałyby zapewne  kilka dni, Niemcy ponieśli by  spore straty  a dalszy  marsz byłby  mocno utrudniony, gdyż w tym  czasie  oddziały A.Cz,  zajęłyby stanowiska  na dogodnej kolejnej linii obrony.

image

Rejon  Sokala- tzw. "występ  sokalski" który  klinem wbijał się  w teren ZSRR i stanowił  dość dogodny  punkt wyjścia  do ataku.

image


image

Mapa  niemiecka  przedstawiająca plan i przebieg  działań 22  czerwca  .


To na odcinku Sokala  21  czerwca  o godz. 21 granicę  przekroczył  dezerter niemiecki i poinformował , że nazajutrz  rano nastąpi  atak Wermachtu...

...  tej informacji nie wykorzystano; dowództwo  A.Cz. wmawiało   podwładnym ,że  mogą pojawiać się prowokatorzy, instruowano że  nie można nikomu wierzyć a takich prowokatorów najlepiej od razu  rozstrzelać


Gdyby Armia Czerwona m szykowała siew do obrony taka informacja skutkowała  by  postawieniem  oddziałów w stan gotowości.


Сообщение УНКГБ по Львовской области в НКГБ УССР о задержании немецкого перебежчика, давшего показания о готовящемся в ночь на 22 июня 1941 г. нападении Германии на СССР222 июня 1941 г.

Перешедший границу в районе Сокаля немецкий ефрейтор показал следую¬щее: фамилия его Лисков Альфред Германович3,30 лет, рабочий, столяр мебель¬ной фабрики в г. Кольмберг (Бавария), где оставил жену, ребенка, мать и отца.
Ефрейтор служил в 221-м саперном полку 15-й дивизии. Полк расположен в селе Целенжа, что в 5 км севернее Сокаля. В армию призван из запаса в 1939 г.
Считает себя коммунистом, является членом Союза красных фронтови¬ков, говорит, что в Германии очень тяжелая жизнь для солдат и трудящихся.
Перед вечером его командир роты лейтенант Шульц заявил, что сегодня ночью после артиллерийской подготовки их часть начнет переход Буга на плотах, лодках и понтонах.
Как сторонник Советской власти, узнав об этом, решил бежать к нам и сообщить


Gefrajter  Liskov  poinformował , że  wieczorem  jego d-ca porucznik Schulz  poinformował,  że nocą po ostrzale artyleryjskim  ich oddział  przeprawi się przez  Bug na  łłdkach i pontonach.

Ефрейтор немецкой армии Альфред Лисков был задержан 21 июня в 21.00 на участке Сокальской комендатуры 90-го пограничного отряда.

'Сообщение передано по телефону 22 июня 1941 г. в 3 час. 10 мин. По существу пока¬заний перебежчика в НКВД СССР была направлена докладная записка.

Dopiero  22 czerwca o  godzinie  3 minut  30  informację o tym fakcie  przekazano  do NKWD.


 A jeszcze parę dni wcześniej...  oddziały  Wermachtu prowadziły rozpoznanie rzeki Bug , chodziło o rozpoznanie  brodu niezbędnego dla przekroczenia rzeki przez  działa  szturmowe  o masie 22 ton; most w Sokalu miał nośnośść  16 ton a  rzeka miała na większości  swego biegu głębokość  od 1,5 do 3 m.

 por. Schlingmann otrzymał polecenie aby pod pozorem kąpieli zbadać głębokość rzeki w różnych miejscach. Początkowo nie nie przyniosło to efektów, niemniej 21 czerwca w rejonie prawej flanki pułku stwierdzono obecność stosunkowo równego dna. W czasie kąpieli żołnierzom udało się zbliżyć do przeciwległego brzegu na odległość do 20 metrów i potwierdzić istnienie brodu o piaszczystym dnie i głębokości 70-80 cm. Miejsce to zostało wyznaczone dla przeprawy dział szturmowych. Aby zabezpieczyć się na ewentualność, iż pozostałe 20 m rzeki będzie głębsze, 51 batalion przygotował rankiem 21 czerwca 30 sztuk faszyn o średnicy 40-50 cm, które można by opuścić na dno rzeki w głębszych miejscach. Próby z użyciem tych faszyn, które wcześniej przeprowadzono dowiodły, że nie rozpadają się i zbytnio nie toną, dzięki czemu sprzęt może poruszać się ok. 30 cm od dna. Tym samym można było mieć nadzieję na skuteczną przeprawę dział szturmowych


 (Do przeprawy na całym odcinku Wermacht  dysponował  tylko 9 dużymi i 12 małymi pontonami   oraz dwiema łodziami szturmowymi.)


Gdyby  A.Cz,szykowała się do  obrony te pontony  i łodzie  zostałyby łatwo  wystrzelane ze stanowisk ze  wzgórz wznoszących się  nad  Bugiem.

image


image

http://www.danielabraham.net/tree/places/sokal/default.asp


Raport z ataku umocnień na górze Sokal
w pasie działania wzmocnionego 199 pułku piechoty w dn. 22.06.41,
z ataku umocnień na pn-wsch od Sokala (75 Dywizja Piechoty)
oraz na północ od Poturzycy (179 pp) w dn. 23 i 24.06.41.


źródło: Алексей Исаев „Дубно 1941. Величайшее танковое сражение Второй мировой”, załącznik nr 2
oryginał w jęz. niemieckim: The National Archives and Records Administration, NARA T314 R1138 746-768

tłumaczenie z jęz. ros.: Piotr Tymiński „Snuffer” (www.kriepost.org)


1) Charakterystyka terenu.

51 szturmowy batalion saperów, przeznaczony do ataku w pierwszej fali 199 pułku piechoty, przed szturmem linii umocnień musiał przekroczyć Bug, którego szerokość w tym miejscu dochodziła do 40 metrów. Brzeg rzeki, zarówno z naszej jak i z częściowo z drugiej strony, był wielu miejscach grząski i pokryty rzadkim błotem. Głębokość rzeki wynosiła średnio 1,5 – 3 metry. Most, znajdujący się w pasie natarcia 51 batalionu saperów, stanowił drewnianą 100-metrową konstrukcję z przęsłami co 14 metrów, o nośności około 20 ton. Z obu stron drogi wiodącej do mostu stały małe domki (część osady Żabice).

Po tamtej stronie rzeki w rejonie mostu znajdowały się miejscowości Sokal i Babiniec z długimi, wychodzącymi poza zasięg wzroku, ulicami i rzędami domów schodzących do samej rzeki. Za nimi znajdują się łańcuchy wzgórz, których wysokość rośnie aż do samej góry Sokal. Wzgórza, położone równolegle do linii frontu, są od zewnętrznej strony poprzecinane idącymi w różnych kierunkach parowami.

Wykop Skomentuj5
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Kultura