Od pewnego czasu nie oglądam informacji i publicystyki politycznej w TV. Nie każdego dnia mogę też zajrzeć do s24. Dlatego główne przekazy mediów docierały do mnie z opóźnieniem i nie mogłem ich komentować na bieżąco. Postanowiłem jednak wykazać obywatelską postawę i poświecić choć krótki komentarz każdej ze spraw, które elektryzowały opinię publiczną w ostatnim miesiącu. Mam nadzieję, że upływ czasu i zestawienie ich w jednej notce pozwoli również dostrzec jakiś głębszy ich sens. Chronologia (w przybliżeniu) została odwrócona, bo to co świeższe zazwyczaj jest ciekawsze.
11 listopada na ulicach Warszawy zderzyły się dwie piękne idee - patriotyzm i internacjonalizm. Każdy normalny człowiek postawiony przed wyborem jednej z nich musi mieć rozdarte serce, a i umysł wielce nadwyrężony. Rodzi to zrozumiałe napięcie. Czy ktoś zna szlachetniejszy sposób jego rozładowania niż spalenie samochodu TVN?
Ksiądz Adam Boniecki ma tak dobre, otwarte serce, że nawet wodę święconą chciałby utylizować, żeby nie narazić szatana na kontakt z choć jedną jej kroplą. Niestety jego wrednym przełożonym nie spodobał się ten pomysł.
Pani Wanda Aborcja-Nowicka została wicemarszałkiem sejmu z ramienia Palikota. Przy okazji mogliśmy dowiedzieć się, że Palikot miał tylko jedno ramię, ale za to dostatecznie mocne, żeby zarządzić dyscyplinę w PO do jego przeforsowania.
Wcześniej marszałkiem sejmu została Ewa Kopacz. Osoba o ujmującej powierzchowności, oczach niewinnego dziecka i głosie przepełnionym empatią. Niestety jej kandydatura została brutalnie zaatakowana przez posłów PiS i tzw. Ziobrystów, pod pretekstem niezrozumienia jej oryginalnego i twórczego podejścia do prawdy, krótko po katastrofie smoleńskiej. Podobno w rzeczywistości chodziło o to, że nie mogli pogodzić się ze stratą tak znakomitej Minister Zdrowia.
Plotki, że Nergal porywa niemowlęta, żeby wysysać z nich krew nie mają żadnego oparcia w faktach. Według wiarygodnych źródeł Nergal sam je rozpuszcza żeby promować, produkowane przez siebie, dziwne zjawiska akustyczne.
Zbigniew Ziobro, Jacek Kurski i Tadeusz Cymański poczuli potrzebę opowiadania we wszystkich możliwych telewizjach, rozgłośniach radiowych i gazetach o tym jak wysoko cenią Jarosława Kaczyńskiego, jak są mu oddani i jak bardzo chcieliby pomóc PiS wygrać następne wybory. Wygląda na to, że najwyższym aktem ich lojalności będzie założenie własnej partii.
Nowy sejm! Świeża krew, nowi posłowie, nowe ugrupowania, wielki entuzjazm. Natychmiast po wyborach, długo przed expose premiera, poznaliśmy najważniejsze zadanie na tę kadencję – usunięcie krzyża z sejmu.
Notkę dedykuję Pstrągowi z Pliszki, którego nieodżałowany, przezabawny blog gdzieś wyparował.
Komentarze
Pokaż komentarze (13)