Z mojego okna.

Z mojego okna roztacza się piękny widok. Stare klony, topole, jesiony i jawory zagladają mi do pokoju. Niedawno były zielone, później żółte a teraz już widzę puste konary z resztką brązowych listków...

 

Dziś, po pogodnym, słonecznym ale i mroźnym poranku,  nasunęły się chmury... wraz z nimi opadła mgła tak gęsta, że przez kwadrans konary drzew były prawie niewidoczne...  a teraz, po godzinie już jej nie ma a przez chmury usiłuje się przedrzeć jesienne słońce... 

 

Hm...  czasami się zastanawiam, czy to możliwe, żeby tak sama z siebie, nagle pojawiła się gęsta mgła, która przesłania cały świat i po chwili sobie znika, jakby jej nigdy nie było? I właśnie dzisiaj z mojego okna zauważyłem, że jest to możliwe...