Dużo wrzasku jest ostatnio wokół  zmiany prawa międzynarodowego prywatnego... ze szczególnym naciskiem na przepisy dotyczące  małżeństwa...  otóż właśnie przeczytałem przyjęty przez Senat projekt Ustawy Prawo Prywatne Międzynarodowe i nie wiem o co ten krzyk, skoro w tym zakresie nic się nie zmienia... jak było do tej pory tak jest i teraz...

Prawo to ma dość marginalne znaczenie...  wynika z tego, że do zawarcia małżeństwa stosuje się prawo ojczyste. tj. np. małżeństwo obywatelki Rurytanii z Polakiem może dojść do skutku w razie spełnienia przesłanek wynikających z prawa rurytańskiego (z ze strony nupturientki)  i polskiego (ze strony nupturienta)...

Jeżeli zatem prawo Rurytanii dopuszcza związki homoseksualistów, a polskie traktuje małżeństwo jako związek kobiety i mężczyzny, to oznacza to, że małżeństwo homoseksualne z udziałem obywatela(ki) polskiego(ej) nigdy i nigdzie nie może być zawarte...

 Co do małżeństw homoseksualnych zawartych poza granicami kraju - ustalenie jego  istnienia (skuteczności) na terenie Polski mogłoby nastąpić tylko w trybie powództwa o ustalenie istnienia małżeństwa...   jak można się spodziewać werdykt polskiego sądu dla takiego "małżeństwa"  homoseksualnego będzie negatywny, tj.  małżeństwo homoseksualne cudzoziemców nie jest uznawane w Polsce.

Za wzór może tu służyć wyrok SN z 1935r. według którego wyrok rozwodowy sowieckiego sądu nie ma skuteczności w Polsce. Idąc tą drogą należy stwierdzić, że "małżeństwo" homoseksualne cudzoziemców nie ma skuteczności na terenie RP.

Tak było do tej pory i tak będzie w przyszłości...