Jasełka domowa dla dzieci i wnuków - Misterium domowe

JASEŁKA

Misterium bożonarodzeniowe

 

Wchodzi I narrator ,w tle muzyka)

 Narrator I

 

Szukam Cię tam

Gdzie kończy się słowo,

A zaczyna ciało.

 

Bo byłeś słowem,

Gdy uczyłeś , że człowiek

Jest wyborem

Pomiędzy miłością a miłością

Lecz stałeś się ciałem,

Gdy dowiodłeś,

Że nawet Bóg musi być wyborem

Pomiędzy cierpieniem a cierpieniem

Strachem a strachem

Wchodzi II narrator, idąc wypowiada swoją kwestię.

Narrator II:

Lud czekający na swego Mesjasza
Nie zwróci oczu na dziecinę małą
I do biednego nie zajrzy poddasza;
Mniema, że zbawcę, którego czekało

Tyle pokoleń, ujrzy ziemia nasza
Od razu ziemską okrytego chwałą,
Jak na wojsk czele niewiernych rozprasza —
Mniema, że wszystko będzie przed nim drżało.

Że nawet głowy ugną się książęce,
Zdając mu władzę nad światem...

Narrator I:

Więc jeśli usłyszy, że się narodził w stajence
I że mędrcowie dary mu przynieśli,
Pyta ze śmiechem: „Jak to? ten syn cieśli
Ma rządy świata ująć w swoje ręce?"

Narrator II

Jakże samotnym zawsze mnie zastajesz
o nocy! święta nocy!
płonąca rajem czarodziejskich bajek,
cudem rozjarzeń i tęczą rozzłoceń —
jak śnieg cichutka, biała jak opłatek,
którym się dzielisz z całym, z całym światem —
O nocy, pod gwiazd milczeniem dalekim,
I wśród której Bóg się pobratał z człowiekiem!

Pastorałka: „Kolędowa nocka”Nocka – postać tańcząc obiega scenę, pląsając między aktorami

Narrator III:

Ktoś miłowany tu przyjdzie
Dobre obejmą nas ręce
I będą nasze uśmiechy
srebrnym błękitem dziecięce.

Narrator IV

Ktoś miłowany nam powie:
Tęsknotą waszą zakwitnę,
Ponad srebrnymi łodziami
ujrzycie żagle błękitne.
Jakże daleko —
daleko fala nas życia poniosła
Wszystko się ku nam przybliży:
żagle i łodzie, i wiosła.

Narrator III

Wszystko się ku nam przybliży
i w zachwyceniu ukaże
Dawno zgubione radości,
imiona nasze i twarze.

Gwiazdy melodią zaszumią,
struny się dźwiękiem rozpędzą.
Będziemy sami dźwiękami
i tą błękitną kolędą.

Kolęda w wersji instrumentalnej:  W tym czasie wchodzą pozostali uczniowie, oprócz osób grających mędrców.

Narrator V

Lud czekający na swego Mesjasza
Nie zwróci oczu na dziecinę małą
I do biednego nie zajrzy poddasza;
Mniema, że zbawcę, którego czekało

Tyle pokoleń, ujrzy ziemia nasza
Od razu ziemską okrytego chwałą,
Jak na wojsk czele niewiernych rozprasza —
Mniema, że wszystko będzie przed nim drżało.

Że nawet głowy ugną się książęce,
Zdając mu władzę nad światem...
Więc jeśli usłyszy, że się narodził w stajence
I że mędrcowie dary mu przynieśli,
Pyta ze śmiechem: „Jak to? ten syn cieśli
Ma rządy świata ująć w swoje ręce?"

Narrator( Nocka)

Aniołowie, aniołowie biali,
na coście to tak u żłobka czekali,
po coście tak skrzydełkami trzepocąc
płatki śniegu rozsypali czarną nocą?

Kolęda: (na flecie)

Narrator II(na tle kolędy)

 

Oto spełniło się nieśmiałe marzenie

             Żydowskiego mędrca

Pan świata wyszedł naprzeciw ludzkiej tęsknocie

Nie czekając na nasz ponaglający śpiew;

Porzucił wysokości i zamieszkał pośród nas.

 

Narrator IV:

 

Przedwieczny Stwórca ludzkości,

W żłobie pozwolił się złożyć,

I Ten, co niebo rozpostarł,

Leży spowity w pieluszki.

Obdarzył świat swoim prawem,

prawem dziesięciu przykazań,

a dziś, człowiekiem się stając,

Sam jego mocy się poddał.

 

UCZENNICA: (Maryja)
"Mizerna cicha, stajenka licha".

Mizerna cicha, stajenka licha, pełna niebieskiej chwały.
Oto leżący, przed nami śpiący, w promieniach Jezus mały.
Wielkie zdziwienie: wszelkie stworzenie, cały świat orzeźwiony;
Mądrość Mądrości, Światłość Światłości,
Bóg - Człowiek tu wcielony!

 

ANIOŁ GABRIEL:
A przy żłóbku w stajeneczce
 Boża Matka nad Dzieciną czuwa.
Mały Jezus wyciąga swe dłonie
rzewnie, słodko uśmiecha się do Niej.

 

WSZYSCY ANIOŁOWIE:
Witaj Jezu na tej ziemi położony w żłobie,
Witają Cię Aniołowie, kłaniamy się Tobie (kłaniają się)

ANIOŁ I:
Czy nie zimno Ci, Dzieciątko, w Twoje rączki obie,
w moich skrzydłach ciepłe piórka: baw się, ogrzej sobie.

ANIOŁ II:
Czy nie zmarzły Ci, Maleńki, Twoje święte nóżki,
jak pozwolisz, to je trochę ogrzeję serduszkiem (pochyla się)

ANIOŁ III:
W żłóbku leżysz, Jezu mały, w szopce masz mieszkanie,
ale chciałeś przyjść na ziemię, kochasz ludzi. Panie.

ANIOŁ IV:
Nim pastuszków obudzimy, dalej aniołowie,
niechaj każdy Dzieciąteczku, jak Je kocha powie.
Zaśpiewajmy Mu wesoło i otoczmy Go wokoło.

 

I zwrotka kolędy „Teraz śpij Dziecino mała”

 

1. Jakaś światłość nad Betlejem się rozchodzi

    W środku nocy przerażony świat się budzi.

    Dzisiaj Chrystus tutaj właśnie sie narodził,

    Do nas przyszedł, bo ukochał wszystkich ludzi

           Refr.  Teraz śpij, Dziecino mała

                     Teraz śpij dziecino miła.       

                     Ziemia bogactw Ci nie dała,

                      Bo bez Ciebie biedną była

 

ANIOŁOWIE WSZYSCY:
Dzieciątko Jezus zeszło na ziemię,
ażeby ludzi oświecić,
żeby pokazać drogę do nieba dla starszych i dla dzieci.

ANIOŁ I, II:
Teraz trzeba tę nowinę zanieść już do ludzi,
chodźmy prędko to ogłosić, pasterzy pobudzić.
(Aniołowie budzą pasterzy a chór śpiewa:)

Pastorałka: „Bosy pastuszek”

ARCHANIOŁ:

Hej, mili pasterze!
Do Betlejem pospieszajcie!
W żłobie Dziecię Jezus leży,
Pokłon wdzięcznie Mu oddajcie.

 

Anioł
Ojciec Syna zesłał z nieba,
Który w szopie się narodził.
Bo tak właśnie było trzeba,
Aby Bóg wśród nas mógł chodzić.
Chwalcie tańcem i śpiewkami
Jezusa — wraz z aniołami.

Kolęda: „Hej, rodzi się Bóg”

 

Refr. Hej, hej, Hej. Rodzi sie Bóg,

            Niech Mu śpiewa cały lud.

 1. Rodzi sie Bóg na sianie    

    Takie było jego posłanie.

    Nawet poduszeczki nie mieli,

    Lecz w ubogim żłóbku złożyli.  Refr. Hej, hej.... (2x)

2. Niepojęta to jest rzecz,

    że będziem na ziemi Boga mieć.

    Wielka Światłość z nieba zagości

    Między prostym ludem, z miłości.  Refr. Hej, hej.... (2x

3. Niech się cieszy cały lud,

    Że tak nas ukochał Jezus, Bóg

    Że się narodziło Zbawienie

    I będziemy mogli żyć w niebie.

Refr. Hej, hej.... (improwizacja aż do zakończenia)

 

 

 

 

 

ANIOŁ III, IV:
Chodźcie do stajenki kochane pastuszki,
ucałujcie Jezusowi Jego Boskie nóżki.
To Syn Boży się narodził, aby ludzi zbawić,
idźcie prędko się pokłonić, nacieszyć, zabawić.
(Pastuszkowie wstają i idą).

Maciek:

Jakże, podarków żadnych nie weźmiemy?

Z gołymi rękami przed Panem staniemy?

Szymon:

Tak wielkiemu Panu cóż my biedni damy?
 Weźmy to co mamy!

 

Bartosz:

Chociaż ubożuchne wszystkie nasze dary,

Pan Bóg patrzy w serca, a nie na ofiary.

Byle tylko chętnie, byle tylko szczerze,

niech każdy co może ze sobą zabierze!

Maciek: Pójdźmy do Betlejem, witać swego Pana!

 

WSZYSCY ANIOŁOWIE:

Do żłóbka Jezusa pasterze przybyli,
i ubogie podarki w stajence złożyli.
Ale Jezus się cieszy nie podarunkami,
tylko ich dobrymi, czystymi sercami.

 

Druga zwrotka kolędy „Teraz śpij ...”

 

2. Już pasterze, prości ludzie, biegną z dala,

    Oddać pokłon Tobie, Panu nad panami.

    Mówią sobie: Jakaś łaska nas spotkała,   

    Że Bóg przyszedł, że chce zostać razem z nami. 

Refr. teraz śpij...

 

 

Bartosz:

Złota Panie nie niesiemy,

Bo ubodzy z nas pasterze,

Za to serca Ci przynosimy

Kochające Ciebie szczerze

 

Szymon:

Wielki Boże, dobry Jezu

co leżysz na sianie,

nie masz domu, nie masz łóżka,

przyda Ci się choć mała poduszka.

 

 

Bartosz:

Kochamy Cię Boże Dziecię i chwalimy szczerze,

dobry Jezu, kiedyś będziesz najlepszym pasterzem.

Będziesz swoje pasł owieczki, od zguby ratował,

wszystkim, wszystkim ludziom świata będziesz pasterzował.

 

 

 

Narrator I:

Biją dzwony wszego świata

Uroczyste i podniosłe,

Bóg narodził się w stajence

Ludziom wiary prostej.

I pasterze nawiedzeni

Do Betlejem dążą

A ze wszystkich królów ziemi

Tylko trzej są mądrzy.

 

Trzecia zwrotka kolędy „Teraz śpij ...”

 

   3. Z wschodnich krain przyszli jeszcze trzej królowie,

       Każdy myślał: coś wielkiego dziś zobaczę. 

       Lecz dziwili się ci wielcy monarchowie,

       Że ich Król jest malusieńki, i że płacze.

Ref. .. 

 

   KRÓL 1:

Przybyłem z dalekiej arabskiej krainy,
By na własne oczy ujrzeć mego Pana.
By usłyszeć miłą dla ucha nowinę,

Która wszystkim ludziom jest dana.
Odjadę do siebie pełen mocy, wiary.
Lecz również zjawiłem się tutaj i po to,
By jako Królowi złożyć dziś w ofierze
Tę złotą szkatułę, co zawiera złoto.

KRÓL 2:

Witam Cię, witam na ziemskim padole!
Witam Cię, Jezu z dawna obiecany!
Witam Cię, śliczne, choć biedne Pacholę,
Zrodzone w szopie i w żłobku na sianie.

Składam kadzidło wonne jako
Bogu I Kapłanowi, co łaski w krąg sieje.
Spraw, abym odtąd kroczył taką drogą,
Co wzmacnia wiarę, miłość i nadzieję.

 

KRÓL 3:

Długie tygodnie do Ciebie jechałem,
Przez góry, doliny i morza.
Jeszcze za życia, na tym świecie, chciałem
Ujrzeć Cię, Panie mój i Boże!
Dziś pragnę uczcić w Tobie i Człowieka,
Więc przyjmij ten dar mirry gorzkiej.
Dla siebie zmiłowania Twego czekam tylko.
O nic więcej nie proszę.

Narrator IV:

Patrzyli z oczu ogromną dziwota
Pasterze, owiec porzuciwszy straże,
O, trzej królowie, gdyście Panu w darze
Przynieśli mirrę, kadzidło i złoto,

Lecz o Melchiorze, Kasprze, Baltazarze,
Tajnej mądrości słynęliście cnotą
I z swych uczonych ksiąg doszliście oto,
Że się w Betlejem cud boski ukaże.

Kolęda: „Teraz spij dziecino mała”refren2

 

Refr 2.  Zaśnij już, Dziecino Mała.

                Zaśnij już, Dziecino Miła.

                Ziemia tym Cie uraziła,

                Że tak mocno w grzechu tkwiła.

 

Recytator III („Psalm o miłości”):
Miłość cierpliwa jest, łaskawa jest.
Miłość nie zazdrości, nie szuka poklasku,
Nie unosi się pychą, nie pamięta złego.
Nie szuka swego, nie dopuszcza się bezwstydu,
Nie cieszy się z niesprawiedliwości lecz współweseli się prawdą.
Wszystkiemu ufa, we wszystkim pokłada nadzieję,
Wszystko przetrzyma.

 

Narrator II:

"Podziel się ze mną w mojej samotności
chlebem powszednim
obecnością zapełń
nieobecne ściany
bądź drzwiami, nade wszystko drzwiami
które można otworzyć na oścież................."

 

Kolęda: „Lulajżę Jezuniu” na flecie

 

Maryja
Do Betlejem nie jest tak daleko.

Anioł I:
Do Betlejem jest blisko, każdego dnia możesz tu dojść

Anioł II:
Ono jest na odległość ludzkiego serca,

Anioł III:
Na odległość otwartych ramion,

Anioł IV:
Na odległość dłoni otwartej.

Anioł V:
Betlejem jest blisko. Każdego dnia możesz tu dojść.

(wykonawcy ze świecami wychodzą stopniowo na środek sceny, mówiąc swoje kwestie, mijają się i ustawiają tworząc „trójkąt” otwarty w stronę widowni.     W tle słychać kolędę graną na flecie)):

·        W ciemności do siebie idziemy, w ciemności

·        Ja niemy i ty niemy

·        I ręce wyciągamy............. I znowu się mijamy

·        W ciemności tak bolącej
Z ustami pełnymi mrozu

·        Z gardłem ściśniętym powrozem

·        Tak wędrujemy latami
Zanim się wreszcie spotkamy

·        Dotkniemy palców palcami

·        Jakbyśmy chwycili w dłonie po świeczce zapalonej

Wtedy spotkamy Ciebie
Urodzonego w Betlejem................

Pastoralka; „Dzień jedyny w roku”

 Opracowała:

Maria Modzelewska

 

Bibliografia:

·        * * * L. Staff

·        Przyjście Mesjasza - A. Asnyk

·        Noc Wigilijna    - J. A. Gałuszka

·        Noc Bożego Narodzenia - M. Jastrun

·        Kolęda - K. K. Baczyński

·        Błękitna kolęda - J. Pietrzycki