Cenzura prasy w Rosji Sowieckiej pojawiła się już u początków przejęcia władzy przez Partię Bolszewików. Mimo wcześniej deklarowanej wolności słowa, szybko wprowadzono dekret „o prasie”.
W dekrecie o prasie z listopada 1917 roku oficjalnie zapisano, że zamykane są tylko te gazety, które nawołują do oporu wobec władzy lub sieją zamęt poprzez celowe fałszowanie faktów. Przedstawiano to jako dbanie o porządek publiczny i spokój obywateli. Zamykano zatem te gazety – a w owych latach był to w Rosji jedyny i najważniejszy środek publicznego przekazu – które krytykowały władzę Partii Bolszewickiej.
Cenzurę tłumaczono także troską o poziom intelektualny i moralny społeczeństwa. Władza miała rzekomo chronić obywateli przed szkodliwymi wpływami religijnymi, nacjonalistycznymi oraz przed niskiej jakości kulturą masową, zastępując je treściami edukacyjnymi i naukowymi.
Obserwatorom życia publicznego z pewnością nasuwa się pytanie – czy dzisiejsza władza, wprowadzając ograniczenia w wolności słowa w dzisiejszych środkach publicznego i już masowego przekazu multimedialnego ( w Rosji masowy analfabetyzm ograniczał przekaz słowa pisanego) zatem czy dzisiejsza władza używa innych czy też zbliżonych, a może i tożsamych argumentów, ograniczając szeroko rozumianą wolność słowa?
Podobno historia lubi się powtarzać, choć niektórzy sądzą, że raczej jako farsa. Groźna i niszcząca, nawet jako farsa.
Komentarze
Pokaż komentarze