Cisi, niepozorni i bardzo skromni ludzie, wielkiego serca, którzy całe swoje życie poświęcili nie jak to dzisiaj jest w modzie szaleńczemu "wyścigowi szczurów" i gromadzeniu własnego majątku - a drugiemu człowiekowi, dobru wspólnemu, własnej Ojczyźnie. Działacze NSZZ "Solidarność", którzy nie przestraszyli się wojny wypowiedzianej własnemu Narodowi przez wojskową juntę, a działali nadal w podziemiu, często wspierając tych, którzy dzisiaj odwrócili się od nich i miast pomocnej dłoni najchętniej podaliby Im nogę, bądź skłaniali by się wręcz do Ich pałowania. Walczyli o dobro innych nie tylko w latach 80-tych ale przez całe swoje życie, także po zmianach ustrojowych.
Miałem zaszczyt i przyjemność poznać kilku takich Ludzi, dzięki ktorym lepiej potrafiłem zrozumieć i opisać ideę fenomenu, jakim była i jest "Solidarność". Dzisiaj niestety często schorowani (czasem także cierpiący na schorzenia spowodowane represjami i pobiciami przez opływających dziś w dostatki funkcjonariuszy SB), muszą żyć z głodowych rent i emerytur. Sam opisywałem sytuację nowohuckiego działacza NSZZ "Solidarność" (nie jestem w tej chwili upoważniony do podania Jego danych... a do dziś ma ciężką rękę;)), który żyje dziś z głodowej renty 975 zł 6 gr. To są Ludzie dla których Honor jest obok Boga i Ojczyzny wartością nadrzędną, dlatego zazwyczaj borykają się ze swoimi problemami samotnie, nie skarżąc się i nie zwracając o pomoc. Dlatego dziś to naszym obowiązkiem jest dzwonić, mailować i zorganizować POMOC DLA NICH!!!
Na blogu syzyfoptymista opisał dzisiaj tragiczną sytuację p. Grażyny Barton działaczki NSZZ "Solidarność" ze Zduńskiej Woli, której grozi eksmisja z mieszkania w wyniku zaległości w kwocie 22 500 zł (w tym 10 tys. odsetki i 2,5 tys. koszty sądowe). Jak wspomina na stronie niepoprawni.pl autorka apelu o pomoc p. Jadwiga Chmielowska
Grażyna Barton, działaczka "Solidarności" lat 1980-89. W stanie wojennym prowadziła Ośrodek Pomocy Rodzinom Internowanych i Więzionych. 8 stycznia 1982 została przez SB skatowana przed klatką schodową swojego mieszkania. Gdyby nie spłoszył "nieznanych sprawców" sąsiad, pewnie zakatowaliby ją na śmierć. Od tego czasu jest na rencie inwalidzkiej. W 2005 r. przeszła na emeryturę. Ma najniższą - niecałe 800 zł.
Osoby (izaluka i syzyfoptymista), które pisały już na swoich blogach o sytuacji p. Grażyny zasugerowały pisanie maili z prośbą o pomoc dla Niej do działaczy NSZZ "Solidarność"
Do przewodniczącego Piotra Dudy:przewodn@solidarnosc.org.pl
Do NSZZ "Solidarność"98-220 Zduńska Wola ul. Kilińskiego 17 – mamy nr Tel.43 823-64-56
Dodaję:
sekretariat.lodz@solidarnosc.org.pl
sekretariatprzew.lodz@solidarnosc.org.pl
biuroprawne.lodz@solidarnosc.org.pl
z propozycją maila o treści:
Proszę o zainteresowanie się sytuacją Pani Grażyny Barton, zam. w Zduńskiej Woli przy ul. Kilińskiego 5/37, dawnej działaczki „Solidarności”, skatowanej w 1982 r. przez SB, będącej od tamtej pory na rencie, a od niedawna na emeryturze w wys. ok. 800 zł. Życie w ubóstwie doprowadziło do powstania zadłużenia w opłatach za mieszkanie, które dziś wynosi ponad 20 tys. zł. Pani Grażyna jest zagrożona eksmisją na bruk. Potrzebna jest natychmiastowa pomoc. Proszę o udzielenie wsparcia i pomocy prawnej człowiekowi, który całym swoim życiem na to zasłużył. Sprawa jest niecierpiąca zwłoki, ponieważ procedury są w toku. Na zbiórkę pieniędzy jest za mało czasu.
Sam rzeczone maile przesyłam, łacznie z apelem do struktur NSZZ "Solidarność" o utworzenie specjalnego konta, na które także prywatne Osoby (nie będące członkami Związku) mogłyby przesyłać datki w tej chwili PILNIE wspierające p. Grażynę Barton, której grozi eksmisja z mieszkania w którym spędziła 42 lata swojego życia. Mam nadzieję, że Związek pomyśli (a raczej zrealizuje, bo na państwo z obecną władzą raczej nie ma co liczyć) o stałej możliwości wspierania p. Grażyny, a także innych działaczy Związku znajdujących się w podobnej sytuacji.
Komentarze
Pokaż komentarze (2)