3 obserwujących
47 notek
15k odsłon
  1083   4

Lapid chce zmienić historię

Jak wiadomo powszechnie obecny rząd Izraela to swoisty Front Jedności Narodowej, skupiony w zasadzie tylko wokół jednego hasła – odsunąć od rządu Netanyahu. Fakt, Bibi był premierem przez ostatnie 12 lat.  

Nic dziwnego zatem, że wśród takiej totalnej opozycji znalazła się nawet… partia arabska.

Podobny układ wymarzył sobie u nas niejaki Budka.

Antynetanyahowa koalicja złożona jest aż z ośmiu partii - trzech prawicowych (Prawica, Nowa Nadzieja, Nasz Dom Izrael), dwóch centrowych (Niebiesko-Biali i Jest Przyszłość), dwóch lewicowych (Partia Pracy i Merec) i jednej arabskiej (Ra’am).

Trudno przypuszczać, aby taki układ zaowocował czymś pozytywnym dla ludzi mieszkających w Izraelu. Należy raczej zakładać narastanie wewnętrznych sporów i implozji tego układu scementowanego w zasadzie tylko nienawiścią do jednego polityka.

Zatem Lapid będzie jeszcze wielokrotnie grzmiał przeciw Polsce. Wszak w Izraelu ponad 20% ludności stanowią emigranci rosyjscy. Odliczając zaś mniejszości narodowe – prawie co trzeci izraelski Żyd ma korzenie rosyjskie. Siłą rzeczy przenoszą więc tamtejsze sympatie.

Jeśli więc postępowanie Lapida stanowi desperacką próbę umocnienia swojej pozycji wewnątrz Izraela to jednak nie jest to jedyny aspekt jego wystąpienia.

Otóż próbuje on, w sposób zaiste hucpiarski, a nawet bezczelny (co swoją drogą powinno go dyskwalifikować jako polityka) zmienić historię. I to nie bynajmniej Holokaustu, ale tą powojenną.

W wywołanym całkiem świadomie przez Lapida rejwachu ma zapewne ulec zapomnieniu zawarcie układów pomiędzy Polską, zwaną wówczas PRL-em, a szeregiem państw. Umowy te dotyczyły roszczeń odszkodowawczych obywateli tychże państw, których mienie pozostawione w Polsce zostało w okresie powojennym przejęte na rzecz Skarbu Państwa albo którzy utracili posiadanie swego mienia na skutek wojny i tego posiadania nie odzyskali.

Po kolei były to:

1) układ z 19 marca 1948 r. dotyczący udzielenia przez Polskę odszkodowania dla interesów francuskich dotkniętych przez ustawę polską z dnia 3 stycznia 1946 r. o nacjonalizacji;
2) protokół nr 1 z dnia 12 maja 1949 r. w sprawie interesów i mienia duńskiego w Polsce i protokół nr 2 z dnia 26 lutego 1953 r. w sprawie interesów i mienia duńskiego w Polsce;
3) układ z dnia 25 czerwca 1949 r. między Rzeczpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską dotyczący odszkodowania dla interesów szwajcarskich w Polsce;
4) układ między rządem polskim i rządem szwedzkim zawarty w Sztokholmie w dniu 16 listopada 1949 r. w sprawie odszkodowania dla interesów szwedzkich w Polsce;
5) układ z dnia 11 listopada 1954 r. pomiędzy rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej dotyczący załatwienia spraw finansowych;
6) układ z dnia 29 grudnia 1955 r. między Królewskim Rządem Norweskim a rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej dotyczący likwidacji wzajemnych roszczeń finansowych;
7) układ z dnia 16 lipca 1960 r. między rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki dotyczący roszczeń obywateli Stanów Zjednoczonych;
8) układ z dnia 14 listopada 1963 r. między rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej z jednej strony a rządem Królestwa Belgii i rządem Wielkiego Księstwa Luksemburga z drugiej strony dotyczący odszkodowania za niektóre interesy belgijskie i luksemburskie w Polsce;
9) układ z dnia 22 listopada 1963 r. między rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a królewskim rządem Grecji dotyczący odszkodowania za interesy greckie w Polsce;
10) układ z dnia 20 grudnia 1963 r. między rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a rządem Królestwa Holandii dotyczący odszkodowania za niektóre interesy holenderskie w Polsce;
11) układ z dnia 6 października 1970 r. między Polską Rzeczpospolitą Ludową a Republiką Austrii o uregulowaniu określonych zagadnień finansowych;
12) układ z dnia 15 października 1971 r. między rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a rządem Kanady dotyczący uregulowania spraw finansowych.


Na podstawie powyższych umów polski rząd przekazał państwom - sygnatariuszom układów globalne kwoty pieniężne na uregulowanie roszczeń odszkodowawczych obywateli tychże państw, których mienie pozostawione w Polsce zostało w okresie powojennym przejęte na rzecz Skarbu Państwa albo którzy utracili posiadanie swego mienia na skutek wojny i tego posiadania nie odzyskali. Odszkodowania przyznane na podstawie tych układów były płacone z reguły w gotówce, w ratach np.: Danii wypłacono 5,7 mln koron duńskich w ciągu 15 lat, Szwajcarii - 52,2 mln franków szwajcarskich rozłożonych na 13 rat, Szwecji - 116 mln koron szwedzkich w 17 ratach, USA - 40 mln dolarów amerykańskich w 20 ratach, Austrii - 71,5 mln szylingów austriackich w 12 rocznych ratach, Kanadzie - 1,225 mln dolarów kanadyjskich w 7 ratach rocznych.

Lubię to! Skomentuj8 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale Polityka