Do dzisiejszego wpisu zainspirowały mnie komentarze zamieszczone pod moim ostatnim postem poświęconym Leszkowi Balcerowiczowi. Otóż komentatorzy, którzy dawali się zidentyfikować jako zwolennicy PiSu – partii w Polsce prawicowej - odsądzili byłego wicepremiera od czci i wiary. A przecież działał on na rzecz wolnego rynku czyli tej części programu politycznego, która na świecie charakteryzuje właśnie prawicę. Ale nie u nas! Tu patron tejże, ojciec Tadeusz Rydzyk dzielnie broni Tormięsu, Gdańskiej Stoczni i w ogóle wszelkiej państwowej własności. Tak jak i sprzymierzony z nim PiS. Z kanonu wartości prawicy PiS cechuje niewątpliwie patriotyzm. Gdy już jednak zapytać o stosunek do religii, sprawa nie jest taka jasna. I choć szeregowy poseł partii Kaczyńskiego jest do dominującego w Polsce katolicyzmu bardzo przywiązany, to już dla samego lidera krzyż jest – w pewnym uproszczeniu – jedynie substytutem pomnika własnego brata. Z Platformą jest jeszcze gorzej. Liberalizm gospodarczy szybko porzuciła, a o roli w jej programie patriotyzmu czy religii trudno w ogóle mówić. Jak więc wygląda Polska scena polityczna? Jak mawiał klasyk – ni pies, ni wydra, coś na kształt świdra. Stan ten ilustruje chyba najlepiej ostatnie starcie o prezydenturę Warszawy. Kandydatem na którego oddawał głos pobożny i tradycyjny elektorat PiSu był nowocześnie myślący architekt Czesław Bielecki. Agnostyk żyjący w wolnym związku. Kandydatką zaś na która głosował zlaicyzowany elektorat PO była znana działaczka Odnowy w Duchu Świętym – Hanna Gronkiewicz – Waltz. Warto czasem pomyśleć czy aby oba te elektoraty mają świadomość własnych wyborów. Moim zdaniem niewielką. W tej sprawie w ich umysłach panuje raczej często spotykany polski misz masz.
990
BLOG


Komentarze
Pokaż komentarze (10)