Występujący po słynnej aferze hazardowej w imieniu Klubu PO, nieżyjący już poseł tej partii Sebastian Karpiniuk, użył popularnego dziś sformułowania, że „prawda jest jedna i prawda leży tam, gdzie leży”. Określenie trafne, pasujące do wielu okoliczności życiowych. Pasujące też do głośnej ostatni sprawy ułaskawienia Adama S i jego związków z Marcinem Dubienieckim. I właśnie w tej sprawie prawda leży tam, gdzie leży czyli po środku. Świętej pamięci Lech Kaczyński Adama S ułaskawił to pewne. Ten miał spółkę z zięciem prezydenta – to też oczywiste. Czy ułaskawienie było merytorycznie uzasadnione, czy też Głowa Państwa uległa charakterystycznemu dla niej zaufaniu do ludzi? Takiemu jakim obdarzyła swego czasu Janusza Kaczmarka i Konrada Kornatowskiego, których następnie pospiesznie odwoływała? Czy raczej mamy tu do czynienia z podejściem emocjonalnym, tym samym, które pozwoliło Piotrowi Kownackiemu wprost z NIK trafić na fotel prezesa Orlenu, potem szefa Prezydenckiej Kancelarii by wreszcie – za jedno zdanie - spaść w publiczny niebyt? Trudno orzec na ile prezydent kierował się tu emocjami i jakimi. Bo i polityczno – partyjne losy panów Dubienieckich musiały być dla niego kwestią rodzinnie niełatwą. To trzeba wyjaśnić. Taka jest strona pierwsza. Ale jest i druga. Że sprawa ta wypływa właśnie teraz a nie choćby w styczniu czy w lipcu. Czasem moment ujawnienia prawdy jest równie istotny jak ona sama. Bo nadaje jej funkcje narzędzia. Cała ta sprawa jest właśnie takim narzędziem politycznej walki. A w tym wypadku prawda leży pośrodku.
3940
BLOG


Komentarze
Pokaż komentarze (133)