fot. Piotr Łysakowski
fot. Piotr Łysakowski
Jan Filip Libicki Jan Filip Libicki
1716
BLOG

Nie rozumiem Marka Jurka…

Jan Filip Libicki Jan Filip Libicki Polityka Obserwuj notkę 48

 Uznaję chęć rozmowy z każdym. Ale owa rozmowa pod namiotem Solidarnych 2010 w wykonaniu Marka Jurka wyglądała trochę jak wyprawa do jaskini ludożerców.

 
         Marek Jurek wystąpił ostatnio pod namiotem Solidarnych 2010:
 
 
             Przyznam szczerze – jestem skonsternowany. Dlaczego? Bo znamy się ponad ćwierć wieku. Bo stał on u początku mojej politycznej drogi. Bo w sposób istotny wpłynął także na inne ważne kwestie w moim życiu. Tej wizyty pod namiotem jednak nie rozumiem.
 
         Były Marszałek Sejmu udał się tam  by poprzeć postulaty protestujących. Więcej – by uznać je za swoje. Za sprawy, które wcześniej sam podnosił. Opowiedział się jednocześnie za współpracą z PiSem, martwiąc się, że współpraca ta nie została podjęta. Wiem, że są istotne kwestie, w których Prawica Rzeczpospolitej od PiSu się różni. Że z powodu ich brutalnego nieposzanowania przez partię Kaczyńskiego partia ta powstała. Ale na zewnątrz, dla przeciętnego wyborcy wygląda to niestety tak, jakby ktoś niemal w całości zgadzał się z Kaczyńskim, a mimo to – z dość niejasnych powodów – nie chciał z nim współpracować.
 
         Tymczasem jeśli Marszałek chce być realnym przedstawicielem polskiej konserwatywnej prawicy musi – jak najmocniej – odebrać PiS prawo do jej reprezentowania. Musi przerwać proces kolonizowania przezeń ważnego dla jego ugrupowania ideowego pola. Owo kwestionowanie nie jest więc niczym innym, jak budową owego sanitarnego kordonu  by wspólnie zagłodzić okupanta. Dopiero później – gdy to się stanie – Marszalek może podjąć próbę skutecznego budowania własnej politycznej podmiotowości. Jeśli jest dziś jakiś symbol trzymania przez Kaczyńskiego konserwatywnej opinii publicznej w oparach politycznego absurdu to jest to właśnie ów biały namiot na Krakowskim Przedmieściu.
 
         Uznaje chęć rozmowy z każdym. Ale owa rozmowa pod namiotem Solidarnych 2010  w wykonaniu Marka Jurka wyglądała trochę jak wyprawa do jaskini ludożerców. Odważny dyskutant najpierw zgadza się ze swoimi oponentami, że ludzkie mięso może być smaczne (poparcie słynnych 4 postulatów). Że żałuje, iż ich przywódca nie chce z nim współpracować, by następnie odwodzić ich od jedzenia ludzi. Moim zdaniem to próba z góry skazana na porażkę. Co ciekawe w innych przypadkach Marek Jurek tę zasadę stosuje. Oto bowiem w jednym ze swych wystąpień mówi o  rozmowach z PJN
 
         Stwierdza też, że ich sukces jest możliwy: „tylko w przypadku, gdy ta partia będzie poważnie myśleć o wyborach parlamentarnych, a nie o ratowaniu projektu, jakim jest PJN”. A więc rozumie, że warunkiem  reprezentacji własnego nurtu ideowego jest skuteczne pozbawianie podmiotowości tych, którzy mogą tę jego zdolność reprezentacji zawłaszczać. Rozumie, co więcej, czyni to w stosunku do PJN. Czemu więc nie wobec PiSu? Wciąż mając do Marszałka wielki sentyment – naprawdę nie rozumiem…
 
Na: www.facebook.com/flibicki możesz skomentować ten tekst!

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze (48)

Inne tematy w dziale Polityka