Tak wygląda europarlamentarna sytuacja PiS. I tak też – z pewnym opóźnieniem – będzie wyglądała jego sytuacja w polski Sejmie. Do przedstawionych powyżej grup trzeba tylko wpisać krajowe nazwiska.
Trwa powolny rozpad PiSu. Komentatorzy zastanawiają się jak będzie to dalej wyglądało. Moim zdaniem odpowiedź na to pytanie przynoszą losy reprezentacji partii Jarosława Kaczyńskiego w Parlamencie Europejskim.
Kadencję 2009 – 2014 rozpoczynało 15 deputowanych. Najpierw odpadli twórcy PJN (Kamiński, Bielan, Kowal, Migalski). Później – w proteście przeciw Beacie Kempie – de facto z partii odszedł świętokrzyski europoseł Jacek Włosowicz. Teraz do Solidarnej Polski przechodzą Ziobro, Kurski i Cymański. Widać więc, że większość pierwotnych pisowskich parlamentarzystów – nie tylko liczebna, ale i „gatunkowa” jest już poza tą partią.
Owa pozostająca przy prezesie 7 osobowa resztówka, jest odłamkiem dużym, ale już nie decydującym. Odłamek ten jest zresztą grupą niejednorodną. Składa się bowiem – by zacytować Ludwika Dorna – z frakcji „brązowonosych” (Czarnecki, Poręba). Dalej zafascynowanych prezesem ekscentrycznych intelektualistów (Wojciechowski, Legutko). Następnie osobistego deputowanego Joachima Brudzińskiego (Gróbarczyk) czy czekających na sygnał toruńskiej centrali (Piotrowski) oraz wrodzonych asekurantów, maskujących ową postawę głębokimi, intelektualnymi dywagacjami (Szymański). Ten ostatni to zresztą specyficzny przypadek. Bo akurat wszyscy jego polityczni i towarzyscy kompani są już poza PiS.
Tak wygląda europarlamentarna sytuacja PiS. I tak też – z pewnym opóźnieniem – będzie wyglądała jego sytuacja w polski Sejmie. Do przedstawionych powyżej grup trzeba tylko wpisać krajowe nazwiska. Osobną sprawą jest jak ta sytuacja wpłynie na działania reprezentacji polskiej prawicy w PE. A wbrew pozorom to bardzo ważne pytanie. Może ona bowiem – paradoksalnie – zadecydować o przyszłości inicjatywy Zbigniewa Ziobry.
Facebook.com/flibicki


Komentarze
Pokaż komentarze (26)