Sytuacja zaczyna się jednak zmieniać. Życie naprawia ten błąd, a dobrze zarządzane szkoły zawodowe, kształcące w poszukiwanych dziś zawodach, przeżywają niemalże oblężenie. Zwłaszcza te, które szybko potrafią dostosować swą edukacyjną ofertę do potrzeb rynku pracy.
Pod koniec sierpnia znów byłem w Obwodzie Kaliningradzkim. Tym razem na konferencji dotyczącej szkolnictwa zawodowego tego Obwodu. Byłem tam z dyrektorką Poznańskiego Centrum Edukacji Ustawicznej i Praktycznej, panią Lucyną Białk – Cieślak. Byłem tam w ramach rewizyty po niedawnym pobycie Rosjan w Poznaniu.
Przez wiele lat się myliłem. Bo uważałem, że jednym z naszych największych, polskich sukcesów ostatnich 20 lat jest gwałtowny wzrost tak zwanego „wskaźnika scholaryzacji”, albo – mówiąc bardziej zrozumiałym językiem – szybki przyrost osób mających wyższe wykształcenie. Że dobrze, że zamykaliśmy szkoły zawodowe. Myliłem się…
No i dziś zbieramy tego gorzkie owoce. Mamy oto liczne zastępy politologów, historyków (mówię przecież też o sobie) czy socjologów szukających jakiejkolwiek pracy. Także takiej, do której najlepiej przygotowuje szkolnictwo zawodowe. Tyle tylko, że owi – wymienieni powyżej humaniści – zwyczajnie, nie mają podstawowych kompetencji, jakie ono daje.
Sytuacja zaczyna się jednak zmieniać. Życie naprawia ten błąd, a dobrze zarządzane szkoły zawodowe, kształcące w poszukiwanych dziś zawodach, przeżywają niemalże oblężenie. Zwłaszcza te, które szybko potrafią dostosować swą edukacyjną ofertę do potrzeb rynku pracy.
Takie oblężenie przeżywa właśnie poznańska placówka. I właśnie o tym, dlaczego tak jest, mówiliśmy na konferencji w Kaliningradzie. Mówiliśmy po to, aby nasi gospodarze po prostu uniknęli naszych błędów…
Для того, чтобы россияне не совершили нашей ошибки…
Ситуация начинает однако меняться. Жизнь исправляет эту ошибку, и ,хорошо управляемые профессионально-технические училища, которые предлагают обучение востребованным профессиям, сегодня испытывают почти осады. Особенно те, которые могут быстро адаптировать свои образовательные предложения к потребностям рынка труда.
В конце августа я снова посетил Калининградскую область. На этот раз, вместе с директором Познаньского Центра Непрерывного Профессионального Образования госпожой Люциной Бялк-Чесьляк, участвовал в конференции посвященной профессиональному образованию области. Это был ответный визит в рамках недавнего пребывания делегации россиян в Познани.
На протяжении многих лет, я ошибался. Потому думал, что один из наших самых больших, польских успехов за последние 20 лет является бурный рост так называемого "образовательного показателя ", или, выражаясь более понятным языком, быстрое увеличение числа людей с высшим образованием. Это хорошо, что мы закрыли ПТУ. Я был неправ ...
Что ж, сегодня мы собираем горькие плоды. Мы имеем сегодня многочисленных политологов, историков (я говорю также и о себе) и социологов, которые ищут какую-нибудь работу. В том числе и такую, для который наилучшим образом подготовит профессионально-техническое училище. Но упомянутые выше гуманисты обычно просто не имеют необходимых базовых навыков.
Ситуация начинает меняться. Жизнь исправляет эту ошибку, и хорошо управляемые профессионально-технические училища, которые предлагают обучение востребованным профессиям, сегодня испытывают почти осады. Особенно те, которые могут быстро адаптировать свои образовательные предложения к потребностям рынка труда.
Такую осаду переживает, также и Познаньский Центр. Именно о том, почему это происходит, мы говорили на конференции в Калининграде. Мы обсуждали этот вопрос также и для того, чтобы наши соседи просто могли избежать таких ошибок ...
Tu polityka zaczyna swój dzień: www.300polityka.pl
Zobacz galerię zdjęć:
Komentarze
Pokaż komentarze (29)