STUDENCI BRONIĄ MIODKA

Ja wlepiałem rysunek wieczorem, kiedy w drzwi nie łomocą...

Zgryźliwy humor Andrzeja Czeczota w tym rysunku osiąga szczyty, niemożliwe dziś do pokonania przez kogokolwiek, choćby z powodu nieistnienia mediów, które zajmują się satyrą, choć o ile pamiętam wycinek pochodzi z tygodnika „Nie”, a on ukazuje się do dziś i do dziś zamieszcza w nim rysunki Czeczot.

Od roku 1992 w podejściu do problemu zmieniło się niewiele, może tylko antysemityzm rozgościł się śmielej w partiach i organizacjach, radiach i telewizjach (ta liczba mnoga jest chyba niesprawiedliwa – wystarczyłaby liczba pojedyncza…)

ps. Powinienem dodać, że Andrzej Czeczot i Andrzej Mleczko, to moi ulubiemi rysownicy. Przed laty jeszcze tak lubiłem Andrzeja Krauze...

Ale żeby nie było tak zupełnie wspomnieniowo, to dodam, że STUDENCI BRONIĄ MIODKA. Relacja pod takim tytułem pochodzi z wrocławskiego wydania Gazety Wyborczej, więc w innych częściach Polski może być nieznana, a myślę, że powinna być znana, dlatego pozwalam sobie o niej poinformować.

Gdybym był studentem, to sam bym się na takim zgromadzeniu znalazł. Dumny jestem, że we Wrocławiu moimi współmieszkańcami są nie tylko grzegorze brauny ale też tacy Młodzi Ludzie.

Czekam wciąż na odkrywcze dokumenty wrocławskiego opluwacza – z pokorą przyjmę dowody i głośno zakrzyknę „szkoda, myliłem się, nie można już wierzyć nikomu!” Zanim to nie nastąpi, mogę z czystym sumieniem pisać o małym wrocławskim opluwaczu, o brzęczącej musze plujce (Calliphora vomitoria brauna), która siadła na gnoju i roznosi smród oraz zarazę!