Dla kogo wybory?

Dyskusja o tym, kto może wybierać parlament i Prezydenta rozwija się niczym ogień w suchym lesie. budząc nadzieję na zmiany w ordynacji, żeby przycichnąć przed kolejnymi wyborami. Korzystam więc z okazji zanim pojawią się kolejni strażacy.

Uważam, że przy ustalaniu, kto może wybierać, należy uwzględnić dwa kryteria:

1. wspólnota obywatelska (nie narodowa). Prawo do wybierania powinno przysługiwać obywatelowi państwa, którego władze wybiera, płacącemu podatki na rzecz tego właśnie państwa. Płacenie podatków jest materialnym przejawem więzi między obywatelem a państwem. Dlatego nie wyobrażam sobie, żeby ktoś, kto jest obywatelem Polski pracującym np. w Londynie i dla wygody płaci podatki dla Zjednoczonego Królestwa, mógł brać udział w wyborach w Polsce. Nawet jeżeli słowo Polska nie schodzi mu z ust.

2. dojrzałość obywatelska (już słyszę krzyk) - inaczej kryterium wieku. Uważam, że 25 lat jest wiekiem optymalnym. W tym wieku wszyscy ludzie kończą swój proces kształcenia, łącznie w uzyskaniem dyplomu magistra (oczywiscie kształcenie można zakończyć na poziomie szkoły podstawowej). Można więc założyć, że wszyscy wyborcy to ludzie wyksztalceni w stopniu jaki sami uznali za słuszny. Podwyższanie tego wieku np do 30 lat nic tu nie wnosi. Obniżenie natomiast, np. do 20 lat spowoduje, że do grupy wyborcow zaliczą się osoby bez większego (żadnego) doświadczenia życiowego (w samodzielnym życiu), będącego źródłem refleksji, tak potrzebnej przy nawale najrożniejszych obietnic. Bardzo łatwo osobie, która nie pracuje, żyje na garnuszku rodziców uwierzyc w cuda i miłość. Ta sama osoba po jakimś czasie istnienia na rynku pracy nie będzie już taka naiwna.

Reasumując, wprowadzenie tych dwóch kryteriów umożliwiłoby udział w wyborach obywatelom znającym choć trochę życie, którzy jednocześnie wierzą w rozwój tego kraju skoro płacą tu podatki. I to bez względu na to, czy mieszkają w Polsce, czy na drugim końcu świata i jak długo.