Nie można pozbyć się emocji pisząc o ofiarach - mieszkańcach miasta, w którym mieszkam. Warto jednak poznać fakty.
1 września 1939 r. Warszawa liczyła 118,071 km kwadratowych powierzchni, a jej ludność ok. 1 300 000. W toku działań wojennych na jej obszarze znalazło się dodatkowo kilkanaście tysięcy uchodźców z zachodniej Polski.
Przyjmuje się, że w obronie Warszawy w 1939 r. poległo około 6 tys. żołnierzy, a 16 tys. odniosło rany, natomiast straty ludności cywilnej wyniosły około 10 tys. zabitych i 50 tys. rannych.
Rok 1942 przyniósł akcję "Reinhardt", której ofiarami padło 310 tys. Warszawskich Żydów.
Rok 1943 z kolei - powstanie w getcie warszawskim i zagładę 56 tys. osób; 20 tys. ukrywało się po stronie aryjskiej, reszta zginęła wcześniej - w latach 1941-1943 z głodu, chorób i w wyniku codziennej eksterminacji.
Egzekucje i mordy 82 000 do wybuchu Powstania.
Ofiary Powstania:
- Powstańcze wojsko 16 000
- Berlingowcy 4000
- Powstańcza ludność cywilna min. 150 000
- Zgony w obozach koncentracyjnych 45 000 (w tym ofiary wśród deportowanych po upadku powstania)
- Zgony na robotach przymusowych w Rzeszy 52 000 (w tym ofiary wśród deportowanych po upadku powstania)
Razem: 739 000 (369 000 Polaków), w tym w Powstaniu min. 170 000 plus część z około 100 000 Warszawiaków zmarłych w obozach koncentracyjnych i na robotach w czasie całej okupacji a deportowanych po upadku Powstania
Komentarze
Pokaż komentarze (2)