I tak jednym ciągiem n.....

MY POLACY

My Polacy lud wielki! Czy kto mi zaprzeczy.

Że "Wielkich" u nas więcej - niż jest w samej rzeczy?

Mamy własnych poetów, mamy własną skórę,

Własne plecy i spodnie i własną kulturę.

Panów u nas bez liku, a Szlachty jak mrowia

Mamy piękne herbarze i mądre przysłowia,

Uczeni chodzą w butach - boć to już w zwyczaju,

Że szewców litościwych nie brak w naszym kraju.

Mieliśmy królów - pomarli. Szable nam zabrano,

Zostawiono języki - kłócim się co rano,

Robilim trzy powstania - na nic się nie zdało:

Pan Bóg nie chciał, wróg nie chciał i nam się niechciało - !

Ale przyjdzie godzina, czasu już nie wiele,

Na sejmikach znów błysną nasze karabele,

Znowu zaczniem tańcować, pić, za łby się wodzić,

Pas popuszczać najeżdżać i w kontuszach chodzić.

Więc by uczcić należnie " to to " w mym narodzie,

Składam "Tęczy " kabaret młodym ku osłodzie :

Byście zaś nie myśleli żem tu puścił kaczkę,

Więc zaczynam...Ofeljo! podaj mi spluwaczkę!

1910 rok

R. Wilkanowicz