Sądny Dzień

Dudkowi

 

Śniło mi się, że jestem ptakiem.

Chyba dudkiem, co główkę ma dużą.

Ptaszek wleciał gdzieś do pokoju.

Chciał ogarnąć się przed podróżą. 

 

 Nagle drzwi naraz z dwóch stron zamknęli,

Małą tylko zostawiając szparę.

Bym mógł patrzeć na świat kolorowy,

Bym mógł loty me wspominać stare.
 

 

Zapach moczu, dziobkiem próżno biję

W te zawiasy, te kraty,  wędzidła.

I już płaz się ku mnie jakiś wije,

Wnet na wieki opadną mi skrzydła.