Jenerał Tuczapski na odcinku obronności

W procesie sprawców stanu wojennego zeznawał wczoraj jenerał Tuczapski. Jest on jednym z oskarżonych o “"udział w związku przestępczym o charakterze zbrojnym, którego celem było popełnianie przestępstw". Jenerał z oburzeniem odrzucił stawiane mu przez prokuraturę Instytutu Pamięci Narodowej zarzuty. Ocenił je “jako bezpodstawne i będące politycznym przedsięwzięciem, których celem jest moralne upokorzenie, zniszczenie jego dobrego imienia i przekreślenie 47 lat dobrej pracy i dokonań na odcinku obronności i służby ojczyźnie.”

Powtórzymy: “przekreślenie 47 lat dobrej pracy i dokonań na odcinku obronności i służby ojczyźnie.”

Piękny jest język, nieprawdaż?

Gdynia w grudniu 1970 r. Robotnicy niosą ciało Zbyszka Godlewskiego.

Przyjrzyjmy się, na czym polegała “dobra praca “ i “służba na odcinku obronności” jenerała Tuczapskiego. Zaraz po wojnie ob. Tuczapski został adiutantem sowieckiego marszałka Konstantego Rokossowskiego, którego oddelegowano z Krasnoj Armii do Privislinskiego Kraju. Adiutant Tuczapski tak dobrze pracował, że w 1955 r. wysłano go na studia do Związku Sowieckiego. Tam również bardzo się starał i po dwóch latach nauki w Wyższej Akademii Wojskowej CCCP został jenerałem (w 1957 r.).

Później wciąż awansuje, dobrze służąc na odcinku obronności. W 1968 r., gdy Niemcy ostrzą sobie wilcze zębiska na bratnią Czechosłowacką Republikę Ludową, zostaje wiceministrem MON, a w 1970 r. zwalcza warchołów na Wybrzeżu. W tych jakże ważnych dla obozu najbardziej postępowych państw świata latach pełni funkcje zastępcy Naczelnego Dowódcy Zjednoczonych Sił Zbrojnych Państw – Stron Układu Warszawskiego oraz dowódcy Frontu Polskiego na czas wojny (1968-71).

Choć po drodze obywatel jenerał sprawował funkcji bez liku, to za zwieńczenie kariery należy uznać jego udział we WRONie. Bohaterski jenerał z innymi towarzyszami jenerałami uratował dzięki temu ludową ojczynę. Co prawda tylko na kilka lat, ale zawsze. Należy również pamiętać, że jenerał Tuczapski był nie tylko oficerem wojsk Układu Warszawskiego, ale i bojowym komunistą. Przez cały okres Polski Ludowej należał, najpierw do PPR, a później PZPR. Pełnił też wysokie funkcje partyjne.

Spotkanie bratnich armii, Czerwonej i LWP, na terenie Czechosłowacji w 1968 r.

Dziś zawistnicy-wrogowie ludowej ojczyzny rzucają niecne oskarżenia przeciwko temu wielkiemu patriocie i komuniście i nie chcą dostrzec zasług obywatela jenerała, który za swą służbę otrzymał tyle odznaczeń, że gdyby chciał je wszystkie nosić, poły marynarki by się oberwały. Wymieńmy kilka najszczytniejszych: