Metafory ze snu - Część XXI

METAFORY ZE SNU - część dwudziesta pierwsza

Dział: Kultura Temat: Literatura


Aforyzmy Zygmunta Jana Prusińskiego

* * *

Nie musisz się obawiać że na chwilę zniknę
na pewno piszę wiersze o stabilności dróg...

* * *

Wąskie przejścia śród skalnych przysiąg
które są wierne jak dęby królewskie.

* * *

Zauroczam maksymalnie
co we mnie płynie -
jestem twoim krajobrazem
tam złociste liście i strumieni szept.

* * *

Trzmiel - poeta czasem zapłakał
nad wierszem pisanym do nikogo.

* * *

W okolicach był znany
z wigoru i temperamentu
ach ten wędrowny trzmiel
tu i tam i nad moim domem
odpoczywał na dębie.

* * *

Podobno był poetą nocnym
lubił pobyt wśród ulicznych lamp
stroił ten czas szanował ten czas
by noc przysiadła z nim
na spaniu w dzień.

* * *

Jak ten zapis na ścianie
co włóczy myśl kiedy patrzę
że minęła następna doba
i coraz bliżej do końca.

* * *

Jak to mówią: (idziemy do przodu)
wzniecać posłusznie namacalne
wschody - by w tych rozjaśnieniach
spekulować o drobnych rzeczach.

* * *

Ale jeśli jest miłość pomiędzy
a w niej otaczające kręgi
i błogostan w tymże jasny
nie wolno zawrócić wszak.

* * *

Życie zmienia kolory wedle mijania
wiosna jest potrzebna poezji
twórca jakby inny ma co pisać
ostatecznie zamknie klamry.

* * *

Byłem na spacerze z gitarą
akurat pogoda sprzyjała
zagrałem kilka improwizacji
- wydmy słuchały i mewy też.

* * *

Twoje liczby zapisałem na ścianie
(od 9 do 31 marca) - i skreślam
każde z osobna kiedy minie dzień.

* * *

Ale wiesz jaki jestem.
Pokrzyczę na wrony
i dalej wierzby kocham!

* * *

Wczoraj ranne zaklinanie.
Źle były ułożone instrumenty
a kurz swoisty przylepiec...

* * *

Stabilizuję uczucia.
Układam je dotykiem drzew
by miały moc na wietrze.

* * *

Jesteś wtajemniczona.
Ocukrowana moimi słowami
rośniesz dla mnie jak morwa.

* * *

Usypiamy też wiry w rzece
odległość idealna do wierzby
by złożyć hołd skrzypcom
- zostań moją wiolonczelą!

* * *

Spędzam na trawach spokój
zbyt był kąśliwy w obsadzie
niemych i niemej dolegliwości -
teraz tańczę bolero z Margot.

* * *

Maluję kobietę którą znam
zbieram z niej smak owoców,
obieram jakby jabłko dziewicze
na kilka sposobów by przeżyć.

* * *

Na miarę kory i piasku
co wart jest człowiek w cieniu
bez głosu i koloru...

* * *

Tak naprawdę to różnicy nie ma
pomiędzy nami i lustrami.
Ty piszesz wiersz i ja piszę wiersz
prawie o tym samym -
o "Dojrzewaniu w miłości".

* * *

- Czy rzeki umierają?
- Czy góry umierają?
Tylko poeci... w swoich wierszach.

______________________________________________________

Zobacz galerię zdjęć: