Sen miłości - Część IV - blog Zygmunt Jan Prusiński

SEN MIŁOŚCI - część czwarta

Dział: Kultura Temat: Literatura

Zygmunt Jan Prusiński

TRAWĄ, DRZEWAMI, MNĄ ROZTAŃCZ SIĘ CIAŁEM

Annie K-B

Napiszesz do mnie list wierszem.

Na nim będzie odbicie twego serca!

Anno tysiąca jezior... Anno nie spadaj
z żadnego konia - powolutku będę
cię woził w kwiecistych krajobrazach.

Równam te bodźce by nakarmić ptaki,
wobec niej mam też nowe słowa -
Poezja się rodzi w ciele kobiety.

Przede mną intymna kraina Anny.

Ścielę słów na raz kilka, kilkanaście...,
bez nich bym wysechł jak osty jesienią,
sznuruję po niebie wybrane myśli.

W oglądaniu jestem przykryty jałmużną.

RÓŻOWY EROTYK

Julicie Biernackiej

- Cóż za różowy Erotyk w nas płynie,
oby nigdy nie zmienił koloru - nigdy!

Na dodatek w tym różowym filmie,
zasadzę wkoło ciebie różowe róże.

W różowej scenerii masz różowe ciało.

Różowa Julito, pozwól poecie
kochać cię na różowo.
Zamaluję ręce na różowo
i swoją Laleczkę zamaluję też.

Sceneria jak do filmu -
ściany różowe i ty w różu.
Czy sam kolor Róż nie pogniewa się,
ja cię już na różowo rozbieram z różu.

W TYM OGRODZIE NIE OSTUDZISZ MNIE

Motto: "Przysiądę z aniołami na zielonej łące
w białym obłoku, w niebieskiej sukience"
- Anee Sikorska Gajos -

Przy wieczerzy ogniska rozmawiają.

Wtulimy się z akcentami dobrego tonu,
by świt w ogrodzie powiedział nam, "dzień dobry".

Czy widzisz jak trawa się cieszy?

Chodź Anee, ominiemy śliskie zakręty -
ucałuję wszystko co masz - szczególnie piersi.
Pod morwą wyznam ci dokładnie, drzewo pocieszysz.
Wiersz - Erotyk sam się będzie pisał,
jutro opublikujemy go w Kolczastym Lesie.

Uwielbiam kobietę w sukience...

To niczym dla mnie poety radość niebios.
Wtulam się w twoje ciało, głaszczę po plecach.
Rozbijam cząsteczki poukładane w tobie,
rzeka płynie po tamtej stronie odwilży...

MIŁOSNE PRZESŁANIE TOBIE

Elżbiecie Dębickiej

Będziemy wirem rzecznym w totalnym erotyzmie
składania ciał modlitw - ciał kwitnącej miłości!

- Będziemy karuzelą...

Elżbieto pogodna w soczystej oprawie -
całuję twoje nogi na kilka pokuszeń w czwartek.

Czyżbyśmy się tak w sobie zamknęli,
kupując żelazne kłódki z dużymi kluczami?

Czas rysuje z wiatrem rysunki na niebie.
- Kochania jest tak mało jak na lekarstwo!

Nie musisz odpowiadać.

- Czy można spotkać czystą kobietę,
w której instynkt darem jest dla niego?

Nie jest niewolnikiem materialnych stron;
dla niego kobieta jest ołtarzem natury.

Poeta prosi o miłość.

Nie jest z kamienia choć życie kamienne w nim.
Listonosz nie przyniesie do domu.

Moje przesłanie piszę w osamotnionych wierszach -
przyjmij je - są takie niewinne...

MOJA CHWILA SMUTNA

Gabrieli Sieradzkiej

Chociaż ty wrastaj we mnie,
w chwilach kochania obejmij mnie.

Sąsiadka Kazia Rostkowska odeszła,
jak kropla rosy z kwiatu mlecza. -

Powklejałem twoją bliskość,
bym nie czuł się osamotnionym
w tym żywym świecie.

Tu śmierć - tu życie - tu miłość!

Chciałbym ci pisać o miłości -
nie umiem się odnaleźć w takich chwilach.
Układam elegię dla kobiety...

I od tamtej pory tragedia niszczyła jej zdrowie.

Miała jedynaka syna Andrzeja,
trzy lata temu zginął na morzu
w pobliżu portu w Anglii.

Smutno mi Gabrielo.
Dwie godziny temu zmarła moja sąsiadka;
poczciwa to była kobieta i nieszczęśliwa.

TWÓJ BRYLANT W MOICH RĘKACH

Ewelinie Domżalskiej

Motto: "Całowali się bezwstydnie,
siedząc na krawężniku ruchliwej ulicy.
Widzieli ich wszyscy,
Oni tylko siebie". - autor anonimowy

A jeśli minie noc za moją chatą i ogrodem,
zaczekaj na mnie przy wiatraku w Parysowie.

Tam zostawiłem kilka kadr z dzieciństwa. -

Ewelino z gęstej jabłoni i innych sióstr,
nie szukaj więcej niż moich uczuć.

Odgarniam mgłę z okna, i silę się ujrzeć
żartobliwego księżyca z wiolonczelą.

- Dojrzewasz w moich rękach.

Staram się nie budzić twego cienia,
na ścianie jest on większy ode mnie.

MALUTKIE OKIENKO W PRÓŻNI

Kai Kaczmarek

W tym wierszu nawet wiatr jest inteligentny...

Jedynie wiatr nas oszczędza
w trakcie ludzkiego kochania.

Akurat jesteś brzozą,
ja piaskiem wokół ciebie.

Wiesz Kaja jak jest cicho,
piszę wiersz o miłości -
prawie zgęstniały w pragnieniach,
obcałowywania kontur
kobiecej aspiracji w moim nagim filmie.

W takiej drobnej obsadzie,
twoje nogi w czarnych pantoflach
tęsknią za tańcem,
w obrachunku z ciałem
rzetelnie pojmuję skały w górach
i morze tak blisko mojego domu.

Ścieżyną idę.
Palę nerwowo papierosa - właściwie skręta,
zamyślam się z dymem,
zresztą puszczam kółeczka,
figlarne -
podobne jak z kadr niedokończonej fabuły.