O Kiszczaku i ZOMO raz jeszcze

W mej wieczornej wizji przyszłości zawarłem sporo goryczy, ale to jeszcze nie koniec. Warto pogdybać, po co polscy liderzy przerzucają się oskarżeniami odwołującymi się do czasów, które wg badań są dla Polaków coraz mniej istotne.

Nie dla nas, tu w Salonie, ale dla ogółu Polaków. Dla znacznej większości tych, którzy urodzili się za późno, by świadomie poczuć, czym był stan wojenny i realny socjalizm. Oraz dla sporej części, może nawet większości tych, którzy pamiętają, ale nie wiążą z tym politycznych konotacji przekładających się na dzień dzisiejszy.

Skoro tak - a liderzy muszą o tym wiedzieć - Jarosław Kaczyński wyzywający swoich przeciwników od ZOMO, czy Donald Tusk stawiający ich wyżej od Kiszczaka - musieli mieć jeden tylko zamiar: dopiec rywalowi osobiście, zranić go. Wściec go tak mocno, by stracił panowanie nad sobą, odsłonił się i w emocjonalnej reakcji popełnił błąd.

To oczywiście też li tylko zwykłe w świecie metody walki politycznej, więc po co ja tu lamentuję? Tak dotąd u nas nie było, ale tak jest - i tak już będzie.

PS. Nocną bajeczkę wciąż polecam. Na SG jej nie było.