Przez przypadek dowiedziałem się, że Daniel Passent pośrednio broni tych, którzy z TVP jeszcze NIE odchodzą. Nie pojmuje, że dziennikarska niezależność to nie jest temat dla kogoś, kto dwie dekady temu w swych niezależnych felietonach dowodził, iż to dobrze, gdy konkurenci - zamiast pisać - siedzą w więzieniu.
Passent lubi udawać dotkniętego sklerozą anioła i jest skuteczny. Trafił Zagłobę, który pod moim nocnym postem zapraszał na blog Passenta: Facet utrafił w samo sedno! Wyśmiewając lamenty prawicy Passent dowodzi zaś, że Andrzej Urbański może być tylko lepszy, bo trudno znaleźć osobę bardziej niż Bronisław Wildstein upolitycznioną, jakobińską, entuzjastyczną dla IV RP, stronniczą, zawziętą, napastliwą, arogancką, wręcz obsesyjną w swojej nienawiści do ludzi i instytucji III RP.
To nie jest chybiona próba definicji Bronka. Sporo w tym prawdy. Ale Passent udaje, że nie rozumie, iż osobowość dostojnika publicznego jest istotna tylko wtedy, gdy przekłada się na sposób sprawowania funkcji. W przypadku Wildsteina - w niewielkim stopniu. Nie byłem i nie jestem fanem ani Bronka, ani jego nominacji, ale nie znam przypadków próby wpłynięcia przez niego np. na zestaw gości jakiegoś programu, o treści nie wspominając. Słyszę zaś skargi znajomych dziennikarzy Polskiego Radia o naciskach prezesa Krzysztofa Czabańskiego. I choć znam go lepiej i lubię bardziej niż Bronka - czuję, że część skarg jest wiarygodna. A zapewniam, że osobowość i powierzchowność Krzysiek ma dużo bardziej sympatyczną niż Bronek.
Passent jest wszakże zdolny. Każdy umie postąpić zgodnie z zasadą: dajcie mi tezę, ja stworzę dowód. Ale nie każdy umie tak zręcznie zakamuflować fałsz dowodu.
Komentarze
Pokaż komentarze (62)