19 obserwujących
534 notki
249k odsłon
  24   0

Co się w sercu kryje cz.49

Rozważania na podstawie punktów 1406 - 1419 Katechizmu Kościoła Katolickiego.

Przebywam w świecie pełnych rzeczy materialnych, które nadają sens wielu wydarzeniom w moim życiu. Spora jednak ilość zdarzeń wymaga ode mnie dotknięcia ich duchem. Z trudem mi to przychodzi, bo jest w duchu spora chęć do ich ukrycia i zachowania dla siebie. Trudno dzieli mi się fragmentami rzeczywistości duchowej, gdy mam świadomość jej głębi i nieporadności w jej opisywaniu.

Są to sprawy i radosne i bolesne, pełne światła, ale też mało chwalebne. Im dłuższy czas mija od spowiedzi, tym trudniej jest mi mówić o świecie duchowym, ale też i o Bogu. Im dalej od spowiedzi trudniej mi przepraszać i dziękować, ale prościej prosić. Trudniej mi żałować za swoje błędy i grzechy, a łatwiej wychwalać swoje czyny i zdolności. Im dalej od spowiedzi tym bardziej ja i tym mniej Ty.

Trudno mi to przyjąć, że tak wygląda rzeczywistość duchowa, ale nie różni się ona od rzeczywistości materialnej. Obie mają swoją nowość, ale z czasem ją tracą. Bo co się używa, to się zużywa. A co jest zużyte wymaga naprawy. Nie mniej w świcie duchowym można otrzymać zupełnie nowego ducha, choć ciało zostaje nadal to samo.

Lubię to! Skomentuj2 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale