Czy takej Polski chcieliście ? Panowie ze styropianu ?

Czytam te notki młodszych i starszych blogerów i… często przecieram oczy ze zdumienia. Czy to znak czasów? Czy to przejaw demokracji?

Choć…po demonstracjach w Londynie w czas pogrzebu M. Tacher chyba już nic nie powinno mnie dziwić. A jednak..

Ilość błota i wszelkiej substancji wylewana przez młodych, którzy berliński mur znają tylko z TV jest niewyobrażalna.

I to błota wylewanego na ludzi, którym należy się od nich choć cień szacunku.

I nie obchodzi mnie tutaj opcja polityczna, bo to błoto lane na Michnika, Kaczyńskiego, Komorowskiego,

Całe cysterny błota i wszelkiej lepkiej substancji na Niesiołowskiego, Wałęsę, Tuska.

Gdzie ja żyję? Toż za komuny uczono nas trochę szacunku do własnego kraju, do postaci znaczących w przeszlosci.W prawdzie niektóre postacie nie były TE, jak Świerczewski czy Dzierżyński, ale tych NIE TYCH nie było aż tak wielu.

Pamiętam, kiedy jako ośmiolatek pewnego ranka szedłem do szkoły i zobaczyłem na jej murze napis: „Precz z Gomółką i Cyrankiewiczem” to, mimo, iż to był szczeniacki wybryk to obecność panów w mundurach nie bardzo mnie zdziwiła. Uczono nas ogólnie szacunku do starszych i także rządzących. Kto by nim nie był.

Ale już w latach 70-tych wielu nauczycieli bardzo przykładało się do wychowania patriotycznego. Nie komunistycznego, nie w duchu uleglej przyjaźni do ZSRR.

PATRIOTYCZNEGO… W duchu szacunku do polskiej historii ( wiem, ze bez Katynia, ze nauczyciele historii czasem musieli do nas mrugać okiem), ale jednak w duchu patriotycznym z jej poszanowaniem. A historia Polski to ponad 1000 lat, a nie tylko ostatnie 70.

Dzisiaj młodzi, których zasługą jedyną znajomość angielskiego i klikania plują na wszystkich, na wszystkie świętości, a na Was - kombatanci ze stoczni, kombatanci lat 70-tych i 80-tych szczególnie.

Postkomuniści tutaj mają dużo spokoju.

Czy to wynik obecnych politycznych tarć? Na pewno też, ale…

To Wy dajecie im pożywkę..To Wy opluwacie się każdego dnia w mediach wzajemnie, a oni biorą tylko przykład.                                    To jednak przejaw ich szacunku do Was, skoro Was naśladują, ale czy takiego naśladownictwa oczekujecie?

Wczoraj jakaś blogerka wyśmiewała sandały Michnika w czasie wizyty u prezydenta. Dziewczyna, która nigdy w życiu niczym nie zaryzykowała, a bohaterką jest jedynie przy klawiaturze..To żenujące.

Nie pomyślała, że po różnych przejściach może mieć problem ze zdrowiem. 

(odpowiedziałem jej bez zbędnego przeciągania tej dyskusji, bo nie było z kim: „człowiek, który przesiedział kilka lat z lufą przy głowie, abyś mogła tu pisać ma prawo do odrobiny ekstrawagancji. Ale co możesz o tym wiedzieć w ciepełku chowana dzieweczko „.

Jakis młody bloger odpowiedział mi, że mogłem stać "po drugiej stronie tej lufy".Powstrzymałem się od nazwania tego łebka po imieniu...Zresztą trudno byloby mi znaleźć w swoim słowniku odpowiednie imię.

Akurat lufę kałasznikowa to miałem za plecami i niewiele brakowało, abym nic już w życiu nie napisał. 

Nie chciałbym, aby ktoś pomyślał, że robię z siebie kombatanta, bowiem o tym co wyżej napisałem nie wie nawet najbliższa rodzina).

Ale nawet nie o ekstrawagancję chodzi. Nie pomyślała, że po tych przejściach Michnik może mieć np. chore stopy, problemy z krążeniem i w zw. z tym niemożność noszenia „lakierków”.… Nie wpadło jej do głowy, bo na szczęście nigdy nie ryzykowała życiem i oby nie musiała.

Trudno jednak nie odnieść wrażenia ze takie zachowania to przejaw wychowania (jakiegokolwiek: obywatelskiego, patriotycznego, katolickiego, czy też po prostu przyzwoitego) w stopniu zerowym.

Drodzy rodzice: KOMPUTERY NIE WYCHOWAJĄ WASZYCH DZIECI.

Tak więc Panowie : tak jak będziecie sie wzajem szanować takiego szacunku możecie oczekiwać od innych i czym więcej błota rzucicie w mediach tym więcej do Was wróci.

Wiem, że górnolotna i rzewna to notka, ale może przy tym błocie trochę górnolotności nie zawadzi ?