Gdańsk zagadka 145 -mennonicka jałowcówka czyli Machandel

W związku z wczorajszym ogłoszeniem Igora Janke o imprezie , dziś adekwatna zagadka gdańska . O co chodzi z tym zdjęciem ?

Zagadka za 3 punkty - rozwiązał wilimowski

Stobbes Machandel jałowcówka produkowana od 1776 roku w Nowym Dworze Gdańskim

Przez pewnien czas uznana za trunek gdański . Obowiązywał scisły rytuał picia

1 . Gdańsk, przepiękne nasze Miastoleży nad Radunią rzeczką
dla powszechnej przyjemności ma Machandla ze śliweczką.

2. Machandelek na dwa palce w Welutzkego ręce
ze łba kurzyć się nie będzie po smacznej kropelce

3. Najpierw śliwkę rozgryźć trzeba następnie języczkiem
upchnąć jej pesteczkę małą pod prawym policzkiem.

4. I po tym „warzywku” Machandla wlewamy
tym starym sposobem szklankę opróżniamy

5.Na koniec wykałaczkę z obyczajem zgodnie
nad pestką w szkle łamiemy przed swym nosem godnie.

6.Właśnie tak trza pić Machandla -ten sznapsik Stobbego
jako iskra bogów na świecie znanego.

Mniej literacko i w skrócie przepis był taki

.Do pustego kieliszka wkładamy śliwkę nabitą na wykałaczkę i zalewamy wszystko wódką Machandel.
Lewą ręką wyjmujemy śliwkę z wykałaczką i wkładamy ją do ust.
Zjadamy miąższ wkładając pestkę pod policzek. W lewej ręce pozostaje nam wykałaczka.
Wypijamy duszkiem wódkę nie połykając przy tym pestki.
Wypluwamy pestkę do pustego kieliszka.
Uroczyście przełamujemy wykałaczkę nad kieliszkiem i pozostawiamy ja tamże

Uwaga: naruszenie w jakikolwiek sposób w/w procedury powoduje obowiązekpostawienia wszystkim obecnym nowej kolejki.

Koniec tradycji to oczywiście 1945 rok - tu cytat z prof wirtualnego Gruna

Koniec wojny wiązał się z ewakuacją właścicieli fabryki i jej pracowników, a także części produkcji. Najcenniejsze beczki najstarszego Machandla przetransportowano do garażu domu w Sopocie, w którym zamieszkali członkowie rodziny Stobbe, kiedy Rosjanie zaczęli zbliżać się na tereny Żuław.

W Tiegenhof pozostał jedynie właściciel - Bernhard Stobbe, bowiem fabryka miała status przedsiębiorstwa strategicznego i nie wolno mu było jej opuścić.

Po wkroczeniu Rosjan do Sopotu zasoby najcenniejszego trunku zostały oczywiście skonfiskowane przez radzieckiego komendanta miasta. Browar i gorzelnia na Żuławach spłonęły za sprawą zdobywców, a co stało się z 45.000 litrów gotowych spirytualiów można się łatwo domyśleć.

Bernhard Stobbe został aresztowany przez Rosjan zaraz po zajęciu przez nich Żuław i wysłany za Ural, gdzie pracował jako niewolnik w kopalni, a później w kołchozie. Zwolniony został 23 października 1949 r.

Rodzina spotkała się ponownie w Oldenburgu. Z wojennej zawieruchy udało im się ocalić część dokumentów przedsiębiorstwa – w tym również bezcenną recepturę Machandla.

Tuż po powrocie Berharda z rosyjskiej niewoli, po przezwyciężeniu wielu trudności, jego syn, Ott-Heirich Stobbe uruchomił w 1951 r. na nowo produkcję Machandla w dawnych koszarach dragonów w Oldenburgu.

Na niemieckim rynku znowu pojawiły się charakterystyczne butelki pełne jałowcówki.

Do Gdańska już oczywiście nie docierały.