Metoda jest prosta - w pierwszym zdaniu należy umieścić imię i nazwisko oraz cytat.
W następnych zdaniach można snuć swoje nawet najbardziej głupawe dywagacje – autorzy takich tekstów dokładnie wiedzą , że polemika wywoła natychmiastowa reakcję , bo przecież on powiedział i skoro polemizujesz , to plujesz na niego . Nie na autora notki i bzdety które wypisuje , ale na tego którego autor przywołał i zacytował . Po to przecież umieścił imię nazwisko i cytat. Z premedytacją .
Bywają autorzy , którzy w czasach komuny a i potem stali dokładnie po drugiej stronie od tego którego cytują w pierwszym zdaniu , a w pierwszych zdaniach swoich wypowiedzi z tamtych lat też umieszczali cytat i nazwisko i bywali to zazwyczaj mędrcy materialistyczni z których tezami wierny towarzysz nie dyskutował .
Sprawdzona metoda z lat komuny , powielana obecnie - nie zgadzasz się z moją notka , to nie zgadzasz się z tym kogo cytowałem – nawet wtedy gdy wypocinki agitatora są odległe od przekonań cytowanego o lata świetlne . Nazwisko zamieszczone w pierwszym zdaniu jak tarcza obronna dla własnej impotencji intelektualnej . Ale przecież w tej najprostszej propagandzie nie chodzi o treść , sens czy prawdę .
Apelowanie o nie wycieranie sobie gęby tym kogo się cytuje – to wołanie na puszczy – więcej taki apelujący zaraz stanie się wrogiem , klakierzy agitatorów zrobią swoje . Wszelka dyskusja pod taką propagandowa notką jest niemal niemożliwa .
Metoda jest skuteczna , a że jest to metoda , widać gdy większość swoich przemyśleń opartych na takim schemacie się pisze .
Komentarze
Pokaż komentarze (5)