Platforma Obrzydzenia

 

Pierwszy raz obrzydzenie w odniesieniu do polityków PO odczułem gdy Hanna Gronkiewicz Waltz nie zawahała się wykorzystać tragedii temporalne chorych leżących w hospicjach by zaatakować ówczesnego prezydenta Warszawy - Lecha Kaczyńskiego. Było to głupie (bo kłamstwo ma krótkie nogi) nikczemne i podłe.

 

Potem sukcesywnie nadchodziły następne fale mdłości

 

- Gdy Tusk wyzywał ludzi od "moherów" (za co potem "przepraszał")

- Gdy dzielił Polaków na "lepszych" z dużych miasta i "gorszych" ze wsi i miasteczek - co zresztą było o tyle głupie że najbardziej niekwestionowany sukces wyborczy PO odniosła wówczas w ... zakładach karnych

- Kiedy nakręcano spiralę społecznej psychozy doniesieniami o "kaczyzmie" itp idiotyzmach.

- Gdy wyszło na jaw że politycy PO sterowani są SMS-ami.

- Kiedy HGW doniosła kanapki strajkującym pielęgniarkom (co potem okazało się błędem gdy doszło do strajków w Służbie Zdrowia już za obecnej kadencji)

- Kiedy wykorzystano samobójczą śmierć Blidy by "upaprać" PiS w tej aferze.

- Łzy Sawickiej bardziej mnie śmieszyły niż wzbudzały ochotę na wymioty.

 

Potem doszło do zmiany rządu i np. kłamstwa Tuska jakoby dysponował "kadrami" oraz "gabinetem cieni" już mnie nie brzydziły.

Nie brzydził mnie wygłup Pitery z księgą, ani rozpaczliwe łapanki na stanowiska w rządzie.

 

Moje oburzenie wzrosło gdy okazało się iż żadną miarą rząd Tuska nie zamierza naprawiać RP, a jedynie konserwuje układ który zaowocował śmiercią Papały i świadków, morderstwem Olewnika, tudzież tysiącem mniejszych lub większych aferek i przekrętów których autorami byli sędziowie, prokuratorzy, urzędnicy skarbowi i kontrolerzy - czyli całego tego syfu zwanego III Rzecząpospolitą.

 

Więc niby czemu chce mi się rzygać gdy Chlebowski mówi o "modlitwie" na grobie siostry?...przecież nie powinno - żołądek maltretowany przez wiele lat obrazem tych polityków, powinien się był zahartować...a jednak...