Tour de Pologne – wrażenia po połowie wyścigu

Takie mieszane mam. Dziennikarze, jak co roku (i jak zawsze, kiedy jest wśród nich Maciej Kurzajewski) biją pianę. W wypadku osoby Langa ta klaka jest już tak namolno-nachalna, że chce się prawdę mówiąc rzygać. Albo poprawnie pisząc: budzi to pewien niesmakJ .

Ja staram się zrozumieć, że tego typu wyścigom, wyścigom "narodowym”, należy się ze strony publicznej telewizji pewnego rodzaju promocja. Tylko czy nie jest to czasem bardziej promocja Czesława Langa i siebie samych niż walka o popularność kolarstwa w Polsce to już pewności nie mam.

No bo jeśli wśród tak ogromnej ilości zespołów ma prawo się ścigać jedna polska, złożona z ośmiu zawodników, drużyna to jakie nasi młodzi kolarze widzą przed sobą perspektywy? Smaczku sprawie dodaje fakt, że poziom zawodów wydaje się być, powiedzmy, średni. Z (u)znanych w kolarskim świecie postaci w obecnej edycji Wyścigu Dookoła Polski uczestniczy 3-4 zawodników. Pod warunkiem, że zaliczymy do nich Sylwestra Symyda. Zmiana terminu zawodów miała uczynić wyścig, z punktu widzenia potencjalnych kandydatów do brania w nim udziału, atrakcyjniejszym. Tak śpiewał Lang oraz jego akolici. Jak wskazuje tegoroczna obsada – jest dokładnie odwrotnie. Kiedyś, jak ktoś (czytaj niezły kolarz) chciał się w miarę dobrze przygotować do MŚ, a jednocześnie nie forsować w morderczej Vuelcie to przyjeżdżał na TdP. Teraz, w środku lata i w przerwie między ważnymi wydarzeniami sezonu, przyjechali chłopcy z łapanki. A dla Polaków miejsca w tourze dalej nie ma.

Relacja w trakcie wyścigu. Nie jest najgorzej (myslę o duecie Sobczyński-Krzoska, bo Kurzaja i jego dialogów na cztery lub sześć nóg nie sposób zdzierżyć) póki nie zapodadzą do mikrofonu dyrektora wyścigu. Nie można słuchać przez 15 lat tego samego gościa mówiącego wciąż to samo i z tą samą, dawno już zgraną, afektacją.

.....

Dzisiaj mają się rozpocząć ciekawsze fragmenty wyścigu. Czekam z utęsknieniem.