My tu gadu-gadu, a Gollob znów ma medal!

Praktycznie jest to już przesądzone! Jeżeli dobrze liczę to jest to szósty krążek w karierze naszego najlepszego żużlowca. W każdym razie 1 srebro i cztery brązy ma do tej pory na koncie na pewno.
Ale by było pięknie gdyby tak, jakimś cudem ukoronował swoją przebogatą karierę medalem z najcenniejszego kruszcu. Szanse na to są minimalne, żeby nie rzec iluzoryczne, ale Crump jest chory, a ostatnie zawody są, było nie było, w Bydgoszczy.
Tomasz Gollob to może nie jest Ivan Mauger ani Tony Rickardsson, ale w historii żużla swoje piętno zaznaczył. Bardzo mocno. Mimo przebywania przez tyle lat w ścisłej czołówce nie udało mu się nigdy wygrać całego cyklu. Dlatego dziś, gratulując mu medalu, życzę czegoś zdecydowanie większego - przeskoczenia Australijczyka. I wtedy może z czystym sumieniem kończyć karierę. Ze złotym medalem na szyi. Medalem, na który niewątpliwie zasłużył. Za całokształt.