“GAZECIE WYBORCZEJ NIE JEST WSZYSTKO JEDNO”
22 lipca 1942 r. Niemcy rozpoczęli wysiedlanie mieszkańców warszawskiego getta.
22 lipca 1944 roku, po prawie 5 latach II wojny światowej ogłoszony został Manifest Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego.
22 lipca 2002 roku Lew Rywin przyszedł do Adama Michnika, który go potajemnie nagrał.
22 lipca 2011 roku norweski zamachowiec Anders Breivik zabił 77 osób.
22 lipca 2017 roku Senat RP bez poprawek przyjął ustawę o Sądzie Najwyższym.
Z cały szacunkiem dla doniosłości wydarzeń o których wyżej, ale o jeszcze jednym bardzo osobistym wydarzeniu chciałbym poinformować. Otóż 22 lipca 2002 roku oprócz pana Rywina, ja także byłem na Czerskiej 8/10 w redakcji Gazety Wyborczej. Złożyłem pismo adresowane do pana Adama Michnika redaktora naczelnego Gazety Wyborczej. Do pisma dołączyłem plik niepodważalnych, niezbitych i niepodważalnych dokumentów świadczących o przestępczej działalności firmy FORD OMC Motors Ltd, której agresywne reklamy zamieszczane były w Gazecie Wyborczej. Kopię tych dokumentów wręczyłem panu Michnikowi osobiście w przerwie składania zeznań przed sejmową komisją ds. Rywina, w której pan redaktor wystąpił w charakterze światka. Firmę tę założył, a następnie nią kierował, zarządzał oraz jej działalność nadzorował adwokat Ziemisław Gintowt, który jest synem sędziego i dyrektora sądów powszechnych w ministerstwie sprawiedliwości. Ta przestępcza działalność FORDA, polegała na tym, że oprócz i pod przykrywką legalnej działalności gospodarczej, powypadkowe samochody pozyskane ze szrotów a może i kradzione, szmuglowano do Polski a w celu uniknięcia opłat celnych i podatkowych, fałszowano ich dokumenty i wstawiano do fordowskich salonów sprzedając je jako auta bezwypadkowe. Już na pierwszej rozprawie sądowej, która odbyła się 6 stycznia 1995 roku, była obecna pani Inga Janikowska z Gazety Wyborczej. Następnego dnia zgodnie z życzeniem pani redaktor, odbyłem z panią redaktor rozmowę telefoniczną, podczas której zapewniony zostałem, że tekst o tej sprawie ukaże się w najbliższym wydaniu weekendowym. Niestety, ani w najbliższym, ani w następnym ani w żadnym innym terminie, napisany już tekst pani redaktor Ingi Janikowskiej się nie ukazał. Wręcz przeciwnie, zamiast tekstu o przestępczej działalności FORDA, nie tylko publikowane były w coraz to większym formacie różne teksty reklamujące samochody drugiego w świecie producenta samochodów, a nawet podjęte zostało wspólne Gazety i FORDA przedsięwzięcie marketingowe, którego celem było zwiększenie sprzedaży samochodów. Trwająca blisko dekadę, prowadzona według procedury bezwstydnie bezczelnego nieliczenia się, ani z prawem ustanowionym przez Boga, ani przez ludzi, wyniszczająca psychicznie, fizycznie i finansowo antypaństwowa hucpa, bo tak należy nazwać to co wyczyniali, wyprawiali i wyrabiali warszawscy sędziowie, zakończyła się wyrokiem, którego określenie jako rozbój w biały dzień, wcale nie jest przesadą, ponieważ Ford nie tylko nie poniósł żadnych konsekwencji swojej przestępczej działalności, ale nawet otrzymał od sądu nagrodę, w postaci zwolnienia go z opłat sądowych za apelację, A dzięki imprimaturowi sędziego Tadeusza Erecińskiego, prezesa Sądu Najwyższego, eksperta Rady Europy i członka Europejskiej Komisji ds. Wymiaru Sprawiedliwości, te jawne gangsterstwo sądowe, stało się w III Rzeczypospolitej obowiązującym prawem.


Komentarze
Pokaż komentarze