Kazimierz Wierzyński jest jedynym polskim poetą, który za twórczość literacką nagrodzony został złotym medalem olimpijskim. Stało się to w 1928 roku podczas IX Igrzysk Olimpijskich w Amsterdamie. Uhonorowano go za tomik wierszy "Laur Olimpijski", a najbardziej znanym wierszem tam umieszczonym jest wiersz "Match footbolowy".
Oto tu jest największe Colosseum
świata,
Tu serce żądz i życia bije
najwymowniej,
Tu tajemny sens wiąże
i entuzjazm brata
Miliom ludzi na wielkiej
rozsiadłych widowni.
Zamorra wsparty w bramce
o szczyt Pirenejów,
Piękniejszy niż Don Juan,
obciśnięty w swetrze,
Jak dumny król, w chaosie center
i wolejów,
śledzi kulę świetlistą, prującą
powietrze.
Z Uralu w bój posłana, jak z lufy
moździerza,
Trzyma w oczach i więzi, a gdy
kula spada,
Jak pająka się nad dziuplą ,
bramki rozpościera,
Jak krzak wystrzela w niebo,
człowiek-barykada.
Pocisk skacze kozłami od miasta
do miasta,
Z jednaj strony jest Moskwa,
z drugiej Barcelona,
Już startuje ku siatce, już spod gór
wyrasta
Trybuny tracą oddech, cały
stadion kona.
I pokażcie mi teraz - gdzie,
w jakich teatrach
Milion widzów wystrzeli takim
wielkim głosem:
Zamorra, lecąc w górę, jak żagiel
na wiatrach,
Za Atlantyk wybija piłkę jednym
ciosem!
Widownia oszalała, krzyczy, bije
brawo,
Półkole trybun płonie niczym
aureola,
I jak wielka tęsknota za
zwycięską sławą
Tętni okrzyk stadionu: gola, gola,
gola!


Komentarze
Pokaż komentarze