ZNAĆ PRAWDĘ JEST NASZYM OBOWIĄZKIEM!

22 czerwca

Gorąco namawiam Państwa do przeczytania tych słów. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej tak uzasadnił swoja decyzję, wspartą decyzją Kapituły Orderu Orła Białego: 

„Ofiar naszych przodków nie wolno zdradzić milczeniem. To groby, o których nie wolno zapomnieć. To rany historii, które wymagają prawdy, pamięci i szacunku. […] Państwo, które przestaje bronić prawdy o swojej historii, przestaje być strażnikiem narodowego szacunku. Prawda historyczna nie jest i nigdy nie może być kartą przetargową. Pamięć o ofiarach jest moralnym obowiązkiem państwa polskiego. […] W 2016 roku Sejm Rzeczypospolitej Polskiej uznał zbrodnie dokonane przez OUN i UPA za ludobójstwo. Na mocy tego aktu dzień 11 lipca został ustanowiony Narodowym Dniem Pamięci Ofiar Ludobójstwa dokonanego przez ukraińskich nacjonalistów. W 2025 roku zostało to także potwierdzone mocą specjalnej ustawy. […] Dlatego nadanie jednej z ukraińskich jednostek wojskowych nazwy odwołującej się do zbrodniarzy z UPA ma znaczenie wykraczające daleko poza wewnętrzną sprawę Ukrainy. Polska wielokrotnie sygnalizowała stronie ukraińskiej szczególną wagę tej kwestii. Przekazywaliśmy nasze stanowisko i oczekiwanie ponownego rozważenia skutków tej decyzji dla relacji między naszymi państwami. Ostatecznie stanowisko strony ukraińskiej nie uległo zmianie. […] Decyzja władz ukraińskich o gloryfikacji UPA jest nie tylko oburzająca. Jest również niezrozumiała i głęboko rozczarowująca. Uderza ona nie tylko w pamięć historyczną. Uderza również w zaufanie budowane przez lata i przez ostatnie miesiące. Uderza w fundament pojednania. Uderza w przekonanie, że prawda może być wspólnym językiem naszych narodów. 

[…] Decyzja ta nie jest przeciwko narodowi ukraińskiemu. Nie oznacza zmiany strategicznego kierunku polskiej polityki bezpieczeństwa. Wspieraliśmy i wspieramy Ukrainę, ponieważ wiemy, że rosyjska agresja stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa Polski i całej Europy. W tej ocenie nic się nie zmieniło. Polska pozostaje gotowa do współpracy z Ukrainą. Polska pozostaje zwolennikiem dialogu. Ale Polska będzie konsekwentnie strzegła pamięci swoich obywateli oraz godności własnych symboli państwowych. Polska będzie broniła swoich narodowych interesów i wartości. Polska nie zgodzi się na gloryfikowanie tych, którzy mordowali polskich bezbronnych cywilów. […]

W naszej wspólnej historii mamy symbole rzeczywistej, bezcennej współpracy w walce ze wspólnym zagrożeniem ze strony agresywnych imperiów. Hetman Piotr Konaszewicz–Sahajdaczny w wieku XVII, hetman Filip Orlik w wieku XVIII, ataman Symon Petlura w wieku XX. Na tych postaciach dobrze, mądrze można budować kulturę pamięci i zgody między naszymi narodami. Takiego współdziałania potrzebujemy. Wzmacnianie pamięci zatrutej zbrodnią niestety nie buduje, lecz psuje, niszczy nasze relacje. Dlatego dzisiejsza decyzja ma nie tylko charakter symboliczny. Jest również sygnałem ostrzegawczym. Są granice, których w relacjach polsko–ukraińskich przekraczać nie wolno. Jest także apelem do naszych sąsiadów: wróćcie na drogę prawdy i wzajemnego szacunku.”

Donald Tusk odciął się od tak uzasadnionej decyzji Prezydenta RP. Premier napisał, że „linia frontu przebiega gdzie indziej”. Ten niezwykle rzadki fakt warto odnotować: Donald Tusk napisał prawdę! Dla niego linia frontu rzeczywiście przebiega gdzie indziej. Po drugiej, przeciwnej stronie jest Prezydent RP. Najpierw był to prezydent Lech Kaczyński, z którym Donald Tusk przegrał wybory w roku 2005. Przeciw prezydentowi Lechowi Kaczyńskiemu i przeciwko elementarnemu interesowi polskiego bezpieczeństwa D. Tusk jako premier nie zawahał się wystąpić ramię w ramię z Putinem. Tak było w latach słynnego „resetu” Tuska-Sikorskiego z agresywną, imperialną Moskwą w latach 2007-2014. Z 10 kwietnia 2010 roku w centrum tego tragicznego związku. Teraz D. Tusk jest gotów wystąpić ramię w ramię z obrońcami kultu Bandery – byle uderzyć w prezydenta RP. To jest linia frontu. Niestety.

Prof. Andrzej Nowak