Ledwie kilka dni temu opublikowałem na Blogpressie notkę " "Pokłosie"' czyli czego uczy się młodych Żydów". (http://blogpress.pl/node/16257). Opisałem w niej historię dzielnej polskiej rodziny Mikołajkowowów, którzy podczas wojny ukrywali pod okiem Gestapo 13 osobową rodzinę Efraima Reicha. Przez 21 miesięcy Mikołajkowowie ukrywali w swoim domu oddalonym ledwie 30 kroków od ówczesnej siedziby Gestapo 13 uciekinierów z dębickiego getta. Codziennie ryzykowali życie swoje i swoich dwóch synów, gdyż dekonspiracja groziła śmiercią nie tylko 13 osobowej rodzinie żydowskiej, ale także państwu Mikołajkow i ich dwóm synom.
Tę historię znałem od jakiegoś czasu i wiem co się działo w niepozornym zniszczonym dziś domu, który mijam czasem kilka razy dziennie. Nie wiem natomiast ilu innych dębiczan zna tę historię, bo na budynku nie ma żadnej pamiątkowej tablicy. Jest oczywiście w Dębicy skwer imienia państwa Mikołajkowowów, jednakże mam wątpliwości ilu mieszkańców mojego miasta wie kim byli i co zrobili.
Nosiłem się od dawna z opisaniem bohaterstwa skromnych dębiczan, kiedy podczas studiowania materiałów na ten temat natknąłem się na wypowiedź wnuczki Efraima Reicha- Gitel:
"Myślę, że gdybym stanęła na polskiej ziemi, czułabym jak krew chlupie mi w butach. W większości przypadków Polacy siedzieli sobie, patrzyli na dymy Oświęcimia, wdychali ich zapach, wiedzieli że ludzie umierają i zupełnie nie reagowali. Więc nawet teraz, po wojnie, kiedy ludzie postrzegają Polaków jako tych, którzy pomagali Niemcom w mordowaniu dzieci, matek, mężczyzn, rodzin, to mnie się wydaje, że Polacy sobie na to zasłużyli. Tę małą garstkę, która pomagała, trzeba jak najwyżej uhonorować, a ta reszta, to nie są ludzie. To mordercy, którzy teraz muszą zapłacić za to, co zrobili."
Wypowiedź ta uzmysłowiła mi jak wielka jest indoktrynacja młodych Żydów antypolonizmem, skoro nawet wnuczka człowieka, którego cała rodzina została przez Polaków uratowana pozwala sobie na tak kontrowersyjne i krzywdzące wobec naszego narodu oceny. Ta dziewczyna nie pomyślała nawet, że gdyby nie ci "polscy mordercy" dzisiaj nie byłoby jej na tym świecie, gdyż jej dziadkowie niechybnie zginęli by w dębickim gettcie.
Ta wypowiedź Gitel Reich zszokowała mnie, choć gdy ochłonąłem zdałem sobie sprawę, że dziwić nie powinna. Wystarczyło nieco obserwować stosunki polsko-żydowskie po 1989 roku, wypowiedzi prominentnych rabinów, czy choćby atmosferę otaczającą Marsze Pamięci organizowane dla młodych Żydów w Oświęcimiu. Marsze do których nie dopuszczano osób postronnych, by nie zakłócić błogiego kontemplownaia shoah. Przecież do młodych umysłów nie można dopuścić wiadomości, że w Oświęcimiu ginęly również inne narodowości, nie tylko Żydzi. Ta niesprawiedliwa, ale przecież reprezentatywna dla tych najbardziej słyszalnych środowisk żydowskich ocena, sprawiła, że zastanawiam się dlaczego jeszcze czuję sympatię dla narodu, który moja Dębicę zamieszkiwał przez wieki. Który w mojej Ojczyźnie znalazł miejsce dla swojego rozwoju, kultywowowania swoich tradycji. Wreszcie znalazł ofiarnych Polaków, którzy ratowali z narażeniem swojego własnego i swoich dzieci życia swoich żydowskich sąsiadów przed piekłem niemieckiej "kwestii ostatecznego rozwiązania problemu żydów"
Wczoraj pod notką karlina (http://karlin.salon24.pl/498376,zydowskie-nie-dla-pomnika-sprawiedliwych) wywiązała się dykusja jak za starych dobrych czasów na S24. Zabrała także głos Pyzol pisząć tak: "Uczucie niecheci do Żydów ( antysemityzm) j e s t irracjonalne, a jedyny "argument" na nie, to silne uprzedzenie, karmione wybiórczo faktami, które pasuja do z góry założonego obrazka - oraz czystym łgarstwem. "
Pani Kasiu, to ja się Pani pytam, jak ja mam lubić/szanować/tolerować czy też nie wyrażać niechęci do kogoś takiego jak Gitel Reich, która pluje na pamięć o swoich wybawicielach? I proszę mi tylko nie pisać, że to jednostkowy przypadek, że Gitel nie jest reprezentatywna dla wszystkich żydów, bo ja to wiem. Niestety jest reprezentatywna dla tych najbardziej krzykliwych środowisk, które obarczaja Polaów odpowiedzialnością za holokaust.
I jak ja mam lubić moich braci żydów?
Komentarze
Pokaż komentarze (4)